มาตรา 22 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง

หมวด ๓ อำนาจและหน้าที่ของศาล

กำหนดระยะเวลาทั้งปวงไม่ว่าที่กฎหมายกำหนดไว้หรือที่ศาลเป็นผู้กำหนดก็ดี เพื่อให้ดำเนินการหรือมิให้ดำเนินกระบวนพิจารณาใด ๆ ก่อนสิ้นระยะเวลานั้น ให้ศาลคำนวณตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยระยะเวลา

อ่านในตัวบททั้งฉบับ

แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง

20 คดี

ค้นหาคำพิพากษาเพิ่มเติม

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2505 (เลขอ้างอิง 64452) พ.ศ. 2505

สืบค้นที่ศาลฎีกา

โจทก์ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์วันที่ 30 มกราคม 2505 ปกติจะครบหนึ่งเดือนในวันที่ 30 ของเดือนต่อไป แต่ในเดือนกุมภาพันธ์ไม่มีวันใดตรงกับวันที่เริ่มนับระยะเวลากรณีนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 159 วรรคสองตอนท้ายบัญญัติให้นับวันสุดท้ายแห่งเดือนนั้นเป็นวันสุดสิ้นระยะเวลา ฉะนั้นการนับระยะเวลาหนึ่งเดือนที่จะยื่นฎีกาได้จึงมีเพียงวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2505 เท่านั้น เมื่อโจทก์ยื่นฎีกาวันที่ 2 มีนาคม 2505 จึงเกินหนึ่งเดือนขาดอายุความฎีกาตามประมวลกฎหมายแ… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.พ. มาตรา 22 ป.วิ.พ. มาตรา 247 ป.พ.พ. มาตรา 159

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 569/2500 พ.ศ. 2500

สืบค้นที่ศาลฎีกา

การเช่าอสังหาริมทรัพย์ธรรมดาโดยหลักกฎหมายธรรมดาศาลต้องวินิจฉัยข้อความตามที่ปรากฏในสัญญาเช่าแต่เมื่อการเช่านั้นจำเลยอ้างว่าเช่าอยู่อาศัยได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันฯ ซึ่งเป็นกฎหมายพิเศษคุ้มครองการเช่าเคหะเพื่ออยู่อาศัยศาลจึงไม่ต้องแปลข้อความในเอกสารการเช่าเพราะกฎหมายไม่ประสงค์ที่จะให้เลี่ยงพ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าฯ ศาลต้องวินิจฉัยตามสภาพที่เป็นจริงแห่งการเช่าว่าเป็นการเช่าเพื่ออยู่อาศัยตามพ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าฯหรือไม่เท่านั้น เมื… อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 มาตรา 16 ป.วิ.พ. มาตรา 87 ป.วิ.พ. มาตรา 88 ป.วิ.พ. มาตรา 141 ป.วิ.พ. มาตรา 242 ป.วิ.พ. มาตรา 247

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2499 (เลขอ้างอิง 65642) พ.ศ. 2499

สืบค้นที่ศาลฎีกา

คดีนี้ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้คู่ความฟังวันที่ 31 มกราคม 2499 เมื่อโจทก์ยื่นฎีกาวันที่ 1 มีนาคม2499 จึงเกินกำหนด 1 เดือนนับแต่วันที่ศาลอ่านคำพิพากษาให้คู่ความฟัง คดีจึงขาดอายุความฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 216 อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.อ. มาตรา 216 ป.วิ.อ. มาตรา 15 ป.วิ.พ. มาตรา 22

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 679/2490 พ.ศ. 2490

สืบค้นที่ศาลฎีกา

กรณีที่ผู้ยื่นคำคู่ความจดไว้ในคำคู่ความว่าจะรอฟังคำสั่ง ถ้าไม่รอฟัง ให้ถือว่าได้ทราบคำสั่งนั้น แม้ผู้ยื่นคำร้องมิได้ฟังคำสั่งก็ถือว่าได้ทราบคำสั่งแล้วเรื่องการทิ้งฟ้องตาม มาตรา 174 ย่อมนำมาใช้บังคับแก่การทิ้งฟ้องอุทธรณ์ได้ โดยอนุโลมผู้อุทธรณ์ไม่มานำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่อีกฝ่ายหนึ่งภายในกำหนดที่ศาลสั่งย่อมเป็นการทิ้งฟ้อง ศาลอุทธรณ์ย่อมสั่งจำหน่ายคดี อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.พ.พ. มาตรา 158 ป.วิ.พ. มาตรา 22 ป.วิ.พ. มาตรา 23 ป.วิ.พ. มาตรา 70 ป.วิ.พ. มาตรา 174 ป.วิ.พ. มาตรา 235 ป.วิ.พ. มาตรา 246

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 679/2490 พ.ศ. 2490

สืบค้นที่ศาลฎีกา

แสดง 16 ถึง 20 จากทั้งหมด 20 รายการ

มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?

ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ

ขอรับคำปรึกษา

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา