มาตรา 185 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา

ลักษณะ ๓ คำพิพากษาและคำสั่ง

ถ้าศาลเห็นว่าจำเลยมิได้กระทำผิดก็ดี การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดก็ดี คดีขาดอายุความแล้วก็ดี มีเหตุตามกฎหมายที่จำเลยไม่ควรต้องรับโทษก็ดี ให้ศาลยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยไป แต่ศาลจะสั่งขังจำเลยไว้หรือปล่อยชั่วคราวระหว่างคดียังไม่ถึงที่สุดก็ได้
เมื่อศาลเห็นว่าจำเลยได้กระทำความผิด และไม่มีการยกเว้นโทษตามกฎหมาย ให้ศาลลงโทษแก่จำเลยตามความผิดแต่เมื่อเห็นสมควรจะปล่อยจำเลยชั่วคราวระหว่างคดียังไม่ถึงที่สุดก็ได้

อ่านในตัวบททั้งฉบับ

แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง

500 คดี

ค้นหาคำพิพากษาเพิ่มเติม

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 290/2486 พ.ศ. 2486

สืบค้นที่ศาลฎีกา

โจทฟ้องว่าจำเลยมีอาวุธปืนไม่ได้รับอนุญาต เหตุเกิดไนราชอานาจักร จำเลยไห้การว่ามีอาวุธปืนจิง แต่เจ้าพนักงานไปจับปืนได้ไนเขตอินโดจีน จำเลยจึงไม่ควนมีความผิดดังนี้จะถือว่าจำเลยรับว่าทำผิดตามฟ้องไม่ได้ต้องยกฟ้อง อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2477 มาตรา 52 ป.วิ.อ. มาตรา 158 ป.วิ.อ. มาตรา 172 ป.วิ.อ. มาตรา 192 ป.วิ.อ. มาตรา 185

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2483 (เลขอ้างอิง 75310) พ.ศ. 2483

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ทำไร่ยาสูบแล้วปลูกต้นยาในทางหลวงไม่เป็นการเอาสิ่งใด ๆ ไปทอดทิ้งกีดกั้นตามความหมายในมาตรา 336 ข้อ 1 การที่จำเลยกระทำผิดเรื่อย ๆ ทุกปีตลอดมาดังนี้แม้โจทก์ฟ้องคดีเกินกว่า 1 ปี ก็ไม่ขาดอายุความตามาตรา 78 (4) เมื่อ ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็น ความผิดตามบทกฎหมายที่โจทก์อ้างแล้วศาลฎีกามีอำนาจที่จะ พิจารณาพิพากษายกฟ้องโจทก์เสียได้ + คู่ความจะมิได้ฎีกาในประเด็นข้อนั้น อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.อ. มาตรา 78 ป.วิ.อ. มาตรา 185 ป.วิ.อ. มาตรา 215 ป.วิ.อ. มาตรา 225

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 594/2482 พ.ศ. 2482

สืบค้นที่ศาลฎีกา

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยตาม ม.299 แห่งกฎหมายอาญา กับให้ลงโทษกักกัน 3 ปี จำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกโทษกักกันศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องในความผิดฐานชิงทรัพย์ด้วยได้ เพราะเป็นกรณีเกี่ยวพันกัน อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.อ. มาตรา 299 ป.วิ.อ. มาตรา 185 ป.วิ.อ. มาตรา 195 ป.วิ.อ. มาตรา 212 ป.วิ.อ. มาตรา 213 พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 มาตรา 8 พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 มาตรา 9

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 219/2482 พ.ศ. 2482

สืบค้นที่ศาลฎีกา

โจทก์ฟ้องจำเลยขอให้ลงโทษฐานเบิกความเท็จและฐานปลอมหนังสือเป็น+กะทงต่างหาจากกันศาลขั้นต้นลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จและยกฟ้องฐานปลอมหนัง+โจทก์ฝ่ายเดียว ศาลอุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยฐานปลอมหนังสือดังนี้ประเด็นเรื่องเบิกความ+ย่อมเด็ดขาดถึงที่สุดศาลอุทธรณ์ไม่มี อำนาจขั้นวินิจฉัยต่อไปอีกได้ อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.วิ.อ. มาตรา 185

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2481 (เลขอ้างอิง 89307) พ.ศ. 2481

สืบค้นที่ศาลฎีกา

สมัครใจวิวาททำร้ายฟ้องกันแลกัน ฝ่ายใดจะถือว่าตนเป็นผู้เสียหายฟ้องหากฝ่ายหนึ่งมิได้คดีอาญา 2 เรื่องมูลกรณีเดียวกัน แต่โจทก์ต่างคนกันแม้จะได้พิจารณารวมกันมาก็แต่เมื่อศาลได้แยกวินิจฉัยต่างหากจากกันแล้วดังนี้จะถือว่าข้อเท็จจริงที่ฟังได้ในคดีเรื่องหนึ่งมาตัดสินสำหรับคดีอีกเรื่องหนึ่งหาได้ไม่ อ่านฉบับเต็ม

มาตราที่วินิจฉัยร่วม: ป.อ. มาตรา 254 ป.อ. มาตรา 256 ป.วิ.อ. มาตรา 28 ป.วิ.อ. มาตรา 30 ป.วิ.อ. มาตรา 33 ป.วิ.อ. มาตรา 185 ป.วิ.อ. มาตรา 219

แสดง 496 ถึง 500 จากทั้งหมด 500 รายการ

มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?

ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ

ขอรับคำปรึกษา

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา