มาตรา 158 ประมวลกฎหมายอาญา
หมวด ๒ ความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการ
แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง
44 คดี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 581/2483
พ.ศ. 2483
สืบค้นที่ศาลฎีกา
ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 250
ป.อ. มาตรา 301
ป.อ. มาตรา 59
ป.อ. มาตรา 270
ป.อ. มาตรา 254
ป.อ. มาตรา 72
ป.อ. มาตรา 71
พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2477 มาตรา 52
+1
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 480/2483
พ.ศ. 2483
สืบค้นที่ศาลฎีกา
ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 118
ป.อ. มาตรา 158
ป.อ. มาตรา 254
โจทก์ฟ้องบรรยายข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้มอบโรงไฟฟ้าให้พวกโจทก์แล้วกลับมาแจ้งความเท็จว่าพวกโจทก์บุกรุกแต่โจทก์กลับนำสืบว่าโจทก์ไม่ได้เข้าไปในโรงไฟฟ้าในวันกล่าวหาแต่จำเลยกลับไปแจ้งความว่าโจทก์บุกรุกเข้าไปในโรงไฟฟ้าดังนี้ เป็นการสืบนอกเหนือข้อเท็จจริงในฟ้อง ศาลไม่ลงโทษจำเลย คดีอาญาที่ศาลล่างทั้ง 2 ได้ยกฟ้องโจทก์ยืนกันมา โจทก์จะฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 118
ป.อ. มาตรา 158
ป.วิ.อ. มาตรา 158
ป.วิ.อ. มาตรา 192
ป.วิ.อ. มาตรา 219
กล่าวหาผู้มีชื่อว่ากระทำผิดต่อเจ้าพนักงานซึ่งเป็นความเท็จนั้น เป็นความผิดตามมาตรา 158.
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 282
ป.อ. มาตรา 158
ป.อ. มาตรา 118
เพียงแต่กล่าวในฟ้องว่าจำเลยได้สาบาลตัวแล้วฟ้องเท็จ เท่านั้นไม่เป็นมูลความผิดฐานฟ้องเท็จจะต้องกล่าวด้วยว่าจำเลยรู้อยู่ว่าข้อความนั้นเป็นเท็จ
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 158
ป.วิ.อ. มาตรา 158
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 542/2479
พ.ศ. 2479
สืบค้นที่ศาลฎีกา
จำเลยฟ้องเขาเป็นคดีอาญาโดยเข้าใจผิดซึ่งที่แท้จำเลยควรฟ้องเขาเป็นคดีแพ่ง เพียงเท่านี้ยังไม่พอจะลงโทษจำเลยฐานฟ้องเท็จได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 158
พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 มาตรา 53
ป.อ. มาตรา 249-60
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 507/2479
พ.ศ. 2479
สืบค้นที่ศาลฎีกา
ในคดีเรื่องฟ้องเท็จและเบิกความเท็จเป็นหน้าที่ของโจทก์จะต้องนำสืบให้ปราศจากความสงสัยว่าจำเลยรู้อยู่แล้วว่าเป็นเท็จแล้วนำมาฟ้องโจทก์ในคดีเรื่องก่อนและเบิกความประกอบคดี เพียงแต่คดีเรื่องก่อนจำเลยสืบไม่สมตามฟ้องศาลจึงพิพากษายกฟ้องจำเลยเสียเช่นนี้ยังลงโทษจำเลยมิได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 156
ป.อ. มาตรา 158
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 484/2479
พ.ศ. 2479
สืบค้นที่ศาลฎีกา
จำเลยแจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานหาว่าเขากระทำผิดฐานปล้นเป็นเหตุให้เจ้าพนักงานจับผู้นั้นไปกักขังจำเลยยังหามีผิดฐานทำให้เสื่อมเสียอิศระภาพไม่ หลักวินิจฉัย ดุลยพินิจ ปัญหาว่าคำรับชั้นสอบสวนของจำเลยมีประโยชน์แก่การพิจารณาพิพากษาคดีหรือไม่ เป็นข้อดุลยพินิจ
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 59
ป.อ. มาตรา 158
ป.อ. มาตรา 270
ป.อ. มาตรา 301
ป.อ. มาตรา 249
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 254/2478
พ.ศ. 2478
สืบค้นที่ศาลฎีกา
การฟ้องคดีอาญาอ้างมาตราขอให้ลงโทษมาฟุ่มเฟือยหรือผิดจากคำพรรณา+ฟ้องนั้นไม่ผิดฐานฟ้องเท็จ
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 158
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 593/2473
พ.ศ. 2473
สืบค้นที่ศาลฎีกา
จำเลยเบิกความเปนพะยานต่ออำเภอว่าเขาเปนผู้ร้ายลักทรัพย์ ซึ่งความจริงจำเลยทราบแล้วว่ามิได้มีการทำผิดเกิดขึ้นเลยดังนี้ จำเลยมีผิดตาม ม.118 จำเลยรับบอกเล่าจากเจ้าทรัพย์ว่ามีผู้ร้ายลักทรัพย์ไป จึงนำความไปแจ้งต่อเจ้าพนักงานว่าเขาเปนผู้ร้ายดังนี้ จำเลยไม่มีผิด พรบ ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม.8 ศาลเดิมวางบท 118 ให้จำคุกจำเลย 2 เดือน ศาลอุทธรณ์แก้วางบท 58 ให้จำคุก 1 ปี จำเลยฎีกาได้ วิธีพิจารณาอาญา จำเลยผู้ซึ่งยังมิได้ฟังคำตัดสินมีฎีกาขึ้นมา คดีส่วนตัวจำเลยเหล่…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 118
ป.อ. มาตรา 158
ป.อ. มาตรา 159
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4/2470
พ.ศ. 2470
สืบค้นที่ศาลฎีกา
คำพยานในสำนวนหนึ่งจะฟังมายันจำเลยอีกสำนวนหนึ่งไม่ได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 118
ป.อ. มาตรา 158
ป.อ. มาตรา 159
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 427/2468
พ.ศ. 2468
สืบค้นที่ศาลฎีกา
อาศรัย,สัญญาปากเปล่าขับไล่
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 252
ป.อ. มาตรา 314
ป.อ. มาตรา 156
ป.อ. มาตรา 158
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 993/2464
พ.ศ. 2464
สืบค้นที่ศาลฎีกา
ยื่นฟ้องเท็จ ขอถอนฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 158
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 50/2464
พ.ศ. 2464
สืบค้นที่ศาลฎีกา
จำเลยได้มีเจตนา จะลักม้าของ ว.แลได้ช่วยกันไล่ต้อนม้าแล้วแต่ต้อนลักไปไม่ได้ด้วยเหตุอย่างใดไม่ปรากฎ แล้วจำเลยเลิกต้อนเสียเอง ครั้นเลิกต้อนแล้ว ว. จึงร้องบอกกล่าวให้จับกุมจำเลยได้ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า กิริยาที่จำเลยกระทำมาแสดงให้เห็นว่า จำเลยได้กระทำความผิดครบสำรับฤา นัยหนึ่งความพยายามถึงใกล้ต่อผลที่จะได้ตามความมุ่งหมายของจำเลยแล้ว แม้จำเลยจะยับยั้งเสียด้วยตนเองก็ยังต้องมีความผิดเท่ากิริยาที่จำเลยได้กระทำลงไปเรื่องนี้กิริยาของจำเลยถึงเปนพยายามลักม้ามี…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.อ. มาตรา 288
ป.อ. มาตรา 60
ป.อ. มาตรา 296
ป.อ. มาตรา 301
ป.อ. มาตรา 258
ป.อ. มาตรา 158
ป.อ. มาตรา 254
มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?
ขอรับคำปรึกษา
ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ
ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา