คำพิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาว่า ถ้อยคำที่กล่าวและการกระทำอากัปกริยาของจำเลยจะมีความผิดฐานสมรู้ตามกฎหมายและตามมาตราที่โจทก์ฟ้องหรือไม่เพียงใด เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย

ฎีกาว่า โจทก์เป็นผู้เสียหายและมีอำนาจฟ้องจำเลยได้เพราะโจทก์มีพยานนำสืบได้ว่า จำเลยทั้งสามได้กลุ้มรุมทำร้ายโจทก์หาใช่โจทก์สมัครใจเข้าต่อสู้วิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันดั่งศาลวินิจฉัยไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนฎีกาที่ว่า โ …

แม้จะฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์วันที่ 29 มกราคม 2502 ก็ตาม แต่เดือนกุมภาพันธ์ 2502 ไม่มีวันที่ 29 จึงต้องถือวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2502 ซึ่งเป็นวันสุดท้ายแห่งเดือนกุมภาพันธ์นั้น เป็นวันสุดสิ้นระยะเวลาฎีกา

คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่ากรณีเป็นเรื่องวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน ดังนั้นฎีกาที่ว่าข้อเท็จจริงเป็นการทำร้ายร่างกายฝ่ายเดียวจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงข้อที่ว่าบาดแผลของ ฟ สาหัส หรือไม่ แม้จะเป็นข …

ฎีกาโจทก์ซึ่งโต้เถียงในปัญหาที่ว่า จำเลยมีเจตนาทุจริตที่จะลักทรัพย์โจทก์หรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นซึ่งให้ยกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริ …

ฎีกาที่ว่า จำเลยมิได้รักษาหรือดูแลปกครองฝิ่นของกลางในขณะเกิดเหตุ ณ สถานที่เกิดเหตุนั้นเป็นฎีกาใน ปัญหาข้อเท็จจริง

ฎีกาจำเลยซึ่งโต้แย้งดุลพินิจในการกำหนดโทษของศาลว่าจำเลยควรได้รับการลดโทษเพราะไม่เคยต้องโทษมาก่อนและมีร่างกายพิการนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

คำสั่งของศาลที่ให้คดีมีมูลย่อมเด็ดขาดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 170

คำสั่งว่าคดีมีมูลย่อมเด็ดขาด คู่ความจะอุทธรณ์ฎีกาต่อไปไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 170

การอ่านคำพิพากษาลับหลังจำเลยนั้น เมื่อศาลปฏิบัติถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 182 วรรคสามแล้ว ก็ถือว่าจำเลยได้ฟังคำพิพากษาโดยชอบแล้วอายุความที่จะอุทธรณ์ หรือฎีกาย่อมนับตั้งแต่วันที่ถือว่าได้ฟังคำพิพากษานั้นเป็นต้ …

คดีนี้ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1ยิงจำเลยที่ 4 เนื่องจากการวิวาท การกระทำของจำเลยที่ 1 ไม่เป็นการป้องกัน ดังนั้นการที่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า การกระทำ ของตนเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุก็ดีคำพยานโจทก์ ไม่พอฟังให้ลงโทษตนได …

คดีที่ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยเพียง 20 วันและปรับ 300 บาทนั้น แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้ให้ยกโทษจำคุกเสียนอกนั้นคงเดิมซึ่งถือว่าเป็นการแก้ไขมากก็ตาม ก็ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2 …

เมื่อศาลล่างทั้งสองมิได้วินิจฉัยข้อเท็จจริงผิดจากหลักฐานในสำนวนดังนั้นการที่โจทก์ฎีกาว่า ศาลวินิจฉัยข้อเท็จจริงผิดจากหลักฐานในสำนวนนั้นจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเฉพาะ โทษซึ่งพิพากษาให้ลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปีและยกคำขอของ โจทก์ในเรื่องให้ถอนใบอนุญาตขับรถยนต์เป็นให้ลงโทษจำคุกจำเลย2 ปี 6 เดือนและให้ถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์นั้น เป็นการแก้ไขเล็กน้อยคดีจึ …

รถยนต์เก๋งออกพ้นปากตรอกมาคารางรถรางอยู่ก่อนแล้ว และไม่สามารถจะแล่นต่อไปในถนนได้ เพราะกำลังมีรถยนต์แล่นผ่านไปมา ทั้งจะถอยหลังก็ไม่ได้ เพราะจะชนรถยนต์บรรทุกที่แล่นสวนเข้าตรอกไป เวลานั้นจำเลยกำลังขับรถรางมาและจำเลยเห็นรถยนต์เก๋งในระย …

ป.วิ.อ. มาตรา 176 เดิมบัญญัติถึงกรณีที่จะต้องสืบพยานประกอบคำรับสารภาพของจำเลยให้ถือเกณฑ์อัตราโทษจำคุกอย่างสูงตั้งแต่ 10 ปีขึ้นไป แต่ที่แก้ไขใหม่ได้เปลี่ยนหลักเดิมเป็นถือเกณฑ์อัตราโทษอย่างต่ำจำคุกตั้งแต่ 5 ปีขึ้นไป หรือโทษสถานที่หน …

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยเจตนาแม้จำเลยให้การรับสารภาพ หากทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยได้กระทำการป้องกันตนเองศาลก็มีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยให้เป็นผลดีแก่จำเลยได้ จำเลยไปทวงเงินที่ผู้ตายเป็นหนี้อยู่ผู้ตายกลับต่อยจำเลยและติดตามเข้ …

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ร่วมมือกับพวกกระทำความผิด เมื่อทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยได้ร่วมกันกับพวกกระทำความผิดตามฟ้อง แม้จำเลยมิได้ลงมือกระทำการปล้น จำเลยพียงรับหน้าที่คอยแจ้งสัญญานอันตรายให้พวกทราบ ซึ่งเป็นการกระทำส่วนหนึ่ง เพื่อให้กา …

ความผิดฐานเบิกความเท็จ โจทก์กล่าวในฟ้องว่า จำเลยสาบานตัวเบิกความต่อศาลว่าโจทก์เป็นคนร้ายปล้นกระบือตามฟ้องของพนักงานอัยการโดย จำเลยรู้อยู่แล้วว่าเป็นเท็จแม้โจทก์จะมิได้บรรยายว่าความเท็จนั้นเป็นข้อสำคัญในคดี ก็ย่อมเข้าใจอยู่ในตัวแล้ …

ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลย ทำร้ายร่างกายเป็นเหตุให้โจทก์ได้รับอันตรายสาหัสคือแท้งลูก แม้โจทก์จะอ้างบทผิด คืออ้างประมวลกฎหมายอาญา ม. 279 ศาลก็ลงโทษตาม ม. 297 ซึ่งเป็นบทมาตราที่ถูกต้องได้ทั้งนี้ อาศัย ป.วิ.อ. มาตรา 192