คำพิพากษาศาลฎีกา

กฎหมายอาญามาตรา 155 เป็นบทบัญญัติเอาผิดฉะเพาะแต่ผู้เบิกความเท็จต่อศาลผู้ล้มละลายให้ถ้อยคำเท็จต่อเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ในการไต่สวนเรื่องทรัพย์สินของผู้ล้มละลายดังนี้ไม่มีผิดฐานเบิกความเท็จ ตาม ม. 155

พฤตติการณืที่ถือว่าจำเลยมีผิดฐานยักยอก

จำเลยเคยต้องคำพิพากษาให้ลงโทษมาแล้วหลายครั้งที่เปนโทษรวมความผิดหลายอย่างต่างฐานกัน+ละอัตราโทษก็มิได้แยกไว้ตามฐานความผิดว่าฐาน+มีอัตราโทษเท่าไรแน่นอนดังนี้จะเพิ่มโทษ+เลยตาม ม.74 มิได้.

ร้องว่าชิงทรัพย์ได้ความว่าลักทรัพย์ก็ลงโทษได้

จำเลยเอาพะองพาดกับรั้วติดกับฝากห้องปีนขึ้นไปอยู่บนหลังคากันสาดกำลังเหนี่ยวจะขึ้นระเบียงเรือนตรงห้องไว้ทรัพย์เพื่อทำการลักทรัพย์เผอิญตำรวจมาพบเข้าจึงหนีไป ดังนี้จำเลยมีผิดฐานพยายามลักทรัพย์ อ้างฎีกาที่ 997/2474 และ 88/2478

การจะริบทรัพย์ของกลางหรือไม่นั้นเป็นดุลยพินิจของศาลซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริงอ้างฎีกาที่ 810/2468 ศาลชั้นต้นปรับจำเลย10บาทริบปืนของกลางศาลอุทธรณ์แก้ไม่ให้ริบปืนของกลางดังนี้ฎีกาในข้อเท็จจริงต้องห้ามตาม ม.220

ผู้ใหญ่บ้านไม่มีหน้าที่ตามกฎหมายอาญา ม.142 อ้างฎีกาที่ 169/2481

+ไล่ตีจำเลยๆหนีไปติดใต้ถุนเรือนไม่มีทางหนี+ไปจำเลยจึงเอาขวานเหวี่ยงไปถูกบิดาสาหัสดังนี้+ปรากฎว่าบิดามีอายุ 73ปีและได้ตีจำเลยเพียงบวมเท่านั้นการที่จำเลยทำไปจึงเป็นการป้องกันอันสมควรแก่เหตุ

โจทก์ฟ้องจำเลยฐานบุกรุกและทำให้เสียทรัพย์เพียงแต่โจทก์จำเลยรับกันว่าที่รายพิพาทนี้จำเลยได้ฟ้องโจทก์ต่อศาลเถียงกรรมสิทธิกัน แต่ศาลยังมิได้วินิจฉัยว่าที่เป็นกรรมสิทธิของใครเพียงเท่านี้ ยังไม่พอจะวินิจฉัยคดีทางอาญานี้ได้

เจ้าทรัพย์ปล่อยกระบือให้กินหญ้าอยู่ในเขตต์รั้วบ้านจำเลยเข้ามาจูงและไล่กระบือให้เคลื่อนที่ไปโดยมีเจตนาจะลักทรัพย์ดังนี้การกระทำของจำเลยเป็นความผิดบริบูรณ์หาใช่เพียงฐานพยายามไม่ อ้างฎีกาที่ 967/2456

เวลากลางคืนผู้ใหญ่บ้านมาเฝ้าบ้านที่มีข่าวว่าจะมีคนมาฉุดลูกสาวเจ้าของบ้าน มีคนมาบอกว่าผู้ร้ายมาแล้วผู้ใหญ่บ้านลงเรือนไปพวกที่มาฉายไฟจำเลยก็ยิงไป 3 นัดในระยะห่างกัน 3 วา ถูกผู้ตายถึงตายปรากฎว่าผู้ตายเป็นพวกที่จะมาช่วยป้องกันอีกพวกหน …

รับซื้อของจากผู้ที่ยักยอกทรัพย์นี้นมาโดยการยักยอกสำเร็จเด็ดขาดแล้วดังนี้ต้องมีความผิดฐานรับของโจร

พฤตติการณ์ที่ถือว่าคำแจ้งความของจำเลยไม่มีลัษณะอันอาจสามารถเสีย-หายแก่โจทก์หรือแก่สาธารณชนได้คำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริง อ้างฎีกาที่ 423/2478

โจทก์เคยฟ้องจำเลยหาว่าทำคันนาและระบังกีดขวางทางสาธารณครั้งหนึ่งแล้ว แต่ศาลยกฟ้อง บัดนี้โจทก์กลับมาฟ้องจำเลยในข้องหาอย่างเดียวกันนั้นอีกโดยจำเลยมิได้ทำสิ่งกีดขวางอะไรขึ้นใหม่ แม้โจทก์จะอ้างบทกฎหมายที่ขอให้ลงโทษจำเลยมาต่างกันก็ดีก็ต …

เจ้าพนักงานเบิกเงินเกินอัตราตามระเบียบข้อบังคับแต่ไม่มีเจตนาทุจจริตประการใดไม่มีความผิด

กระทำการโดยจำเปนเพื่อป้องกันตัวหรือไม่เปนปัญหาข้อเท็จจริง

จำเลยเป็นสารวัดศึกษาไปราชการกลับมาแล้วทำรายงานขอเบิกเงินค่าพาหนะและเบี้ยเลี้ยงเป็นเท็จดังนี้จำเลยไม่มีความผิดตามกฎหมายอาญา ม.230 เพราะการขอเบิกเป็นเงินเช่นนี้เป็นสิทธิของจำเลยไม่ใช่หน้าที่

ถ้าในคำพิพากษามิได้มีข้อความสั่งประการใดในแรื่องนับกำหนดโทษแล้วก็ต้องนับโทษจำเลยตั้งแต่วันที่จำเลยต้องคุมขังและฉะเพาะแต่การคุมขังในคดีนั้น

ศาลชั้นต้นลงโทษตามมาตรา 225-227 จำคุก 2 ปี ศาลอุทธรณ์แก้บทให้ลงโทษตามมาตรา 224-227 เป็นแก้ไขเล็กน้อย การที่ศาลจะอนุญาตให้แก้เดือนในฟ้องหรือไม่อยู่ในดุลยพินิจของศาลอันเป็นข้อเท็จจริง เอกใบคูปองยางไปใช้โดยรู้ว่าปลอมเป็นผิดตามมาตรา 2 …

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยหลายกะทงยืนต้องกันมานั้น จำเลยฎีกาข้อเท็จจริงได้ฉะเพาะกะทงที่ศาลลงโทษเกิน 5 ปี เท่านั้น จะฎีกาข้อเท็จจริงในกะทงที่ศาลลงโทษไม่เกิน 5 ปีด้วยไม่ได้