คำพิพากษาศาลฎีกา

การร้องสอดเข้ามาเป็นคู่ความตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57(1) นั้น ทำได้แต่เฉพาะเมื่อคดีอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้นเท่านั้นจะร้องสอดเข้ามาในชั้นฎีกาไม่ได้

ฎีกาจำเลยที่ว่า คดีโจทก์ขาดอายุความฟ้องร้องแล้ว เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

คดีมีทุนทรัพย์เพียง 5,000 บาท และศาลอุทธรณ์ได้พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นนั้น ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248

ฎีกาโจทก์ที่ว่าได้ร้องทุกข์ในความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์แล้วคดีไม่ขาดอายุความนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนปัญหาที่ว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหรือไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมาย

ฎีกาจำเลยที่อ้างว่ารับสารภาพไปโดยหลงผิดและกล่าวอ้างข้อเท็จจริงขึ้นใหม่เพื่อให้ศาลสูงเห็นว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

คำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องฎีกาต้องยื่นภายในกำหนดระยะเวลาการยื่นฎีกา ถ้ายื่นเมื่อพ้นกำหนดเวลาดังกล่าวแล้วถือว่าเป็นคำแถลงประกอบฎีกาเท่าที่จะถือได้เท่านั้น

โจทก์จำเลยพิพาทกันเกี่ยวกับทรัพย์ซึ่งจำนองอยู่กับธนาคารโจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลหมายเรียกจำเลยมาเจรจาตกลงเพื่อบรรเทาหนี้สินของธนาคาร เพื่อมิให้ธนาคารบังคับจำนองและเป็นการบรรเทาไม่ต้องเสียดอกเบี้ยเพิ่มขึ้น เมื่อจำเลยคัดค้านคำร้อง ศาล …

ฎีกาโจทก์ที่ว่า จำเลยได้รู้อยู่แล้วว่าโจทก์ไม่ได้เป็นลูกหนี้จำเลย ได้แกล้งฟ้องเท็จแล้วนำสืบพยานและเบิกความฝ่าฝืนความจริงเพื่อให้โจทก์รับโทษทางอาญา และข้อที่ว่าศาลไม่จำเป็นต้องฟังข้อยุติระหว่างโจทก์จำเลยในในคดีเรื่องอื่นและศาลเข้าใ …

คดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ได้พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยไม่มีเจตนาทุจริตและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยไม่มีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คพิพาท จำเลยไม่มีความผิดนั้นเป็นคดีที่ศาลชั้นต้นและศาล …

คำร้องขอเพิ่มเติมคำฟ้องฎีกาจะต้องยื่นภายในกำหนดระยะเวลาตามมาตรา 247 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง

ฎีกาที่โต้แย้งดุลพินิจของศาลในการรับฟังข้อเท็จจริงที่ว่า เหตุที่รถชนกันเกิดจากความประมาทของจำเลยฝ่ายเดียวนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ฎีกาจำเลยที่ว่า จำเลยครอบครองที่พิพาทมาโดยเปิดเผยแสดงตัวเป็นเจ้าของที่พิพาทมากว่าสิบปี ไม่ได้อาศัยโจทก์นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

ฎีกาโจทก์ที่ว่า ศาลอุทธรณ์มีความเห็นว่า การนำสืบพยานของโจทก์แตกต่างจากที่โจทก์กล่าวในฟ้องนั้น แต่โจทก์เห็นว่าไม่แตกต่างกัน เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ให้ศาลชั้นต้นประทับฟ้องโจทก์ไว้พิจารณานั้น ถือว่าเป็นคำสั่งที่ให้คดีมีมูล ย่อมเด็ดขาดจำเลยต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 170

การรับรองให้ฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 เป็นอำนาจเฉพาะตัวของผู้พิพากษาที่ได้นั่งพิจารณาคดีในศาลชั้นต้น เมื่อศาลชั้นต้นไม่รับรองให้จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงแล้ว จำเลยจะอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นต่อศาลฎีก …

ผู้ทำสัญญาประกันตัวจำเลยในคดีอาญา จะขอให้ศาลออกหมายจับและหมายค้นเพื่อให้เจ้าพนักงานตำรวจจับตัวจำเลย โดยอ้างว่าจำเลยมีเจตนาหลบหนีหาได้ไม่ เพราะเป็นเรื่องที่ผู้ทำสัญญาประกันอาจจัดการได้เองตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 117 …

ฎีกาที่ว่า อาชญาบัตรของกลาง ไม่มีลักษณะเหมือนของจริงไม่ทำให้ผู้พบเห็นหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารราชการที่แท้จริงนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

คำร้องขอเพิ่มเติมฎีกานั้นต้องยื่นคำร้องภายในกำหนดอายุความฎีกา

คำสั่งศาลอุทธรณ์ยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์นั้น ย่อมเป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

ฎีกาจำเลยที่ว่า จำเลยมิได้ทำแท้ง และขอให้ศาลฎีการอการลงโทษนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง