คำพิพากษาศาลฎีกา

ฟ้องโจทก์กล่าวว่าจำเลยชิงทรัพย์ แต่ไม่ปรากฏว่าทรัพย์นั้นมีอะไรบ้างราคาเท่าใด. แม้โจทก์จะกล่าวถึงสำนวนเดิม.แต่จำเลยไม่ถูกฟ้องในคดีนั้น. เช่นนี้ถือว่าจำเลยไม่สามารถจะเข้าใจข้อหาเพื่อต่อสู้คดี. จึงไม่เป็นฟ้องที่ชอบด้วยกฎหมาย.

สาลชั้นต้นลงโทสจำคุกจำเลย 3 ปีตาม ม.243 สาลอุธรน์แก้ไห้จำคุกจำเลย 1 ปี ตาม ม.243-60 เปนแก้มาก เพราะแก้ทั้งบทและโทส โจทดีกาข้อเท็ดจิงได้

ตำรวจได้รับคำสั่งให้ไปจับผู้ต้องหาว่าปล้นทรัพย์. แล้วไปยิงผู้นั้นตายโดยมิได้มีการต่อสู้ขัดขืน. เป็นผิดฐานฆ่าคนและทำตามคำสั่งเกินสมควรแก่เหตุ.

ผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้เยาว์กู้ยืมแทนผู้เยาว์. เอาทรัพย์ของผู้เยาว์ไปเป็นประกันเงินกู้.ไม่จำต้องขออนุญาตต่อศาลดั่งที่บัญญัติไว้ใน ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา1546(3) เพราะไม่ใช่กรณีที่เอาทรัพย์ของผู้เยาว์ไปให้กู้ยืม. ประชุมใหญ่ …

การทำละเมิดโดยการยึดทรัพย์. ผู้เสียหายฟ้องเรียกค่าเสียหายภายใน 1 ปีนับแต่คดีเรื่องขัดทรัพย์ถึงที่สุดได้ไม่ขาดอายุความ. คดีที่ไม่มีการชี้สองสถานโจทก์ขอแก้ฟ้องก่อนวันสืบพยานได้. ในเรื่องละเมิดที่โจทก์ได้เสียและจะเสียค่าซ่อมทรัพย์ที่ …

การขอว่าความอย่างคนอนาถาชั้นฎีกานั้น. นอกจากจะพิจารณาได้ความว่าจำเลยเป็นคนอนาถาแล้ว. จะต้องพิจารณาว่าคดีของจำเลยมีมูลที่จะชนะได้หรือไม่ด้วย.

โจทฟ้องขอขอไห้ลงโทสจำเลยถานลักทรัพย์และยักยอกทรัพย์แต่ฟ้องโจทกล่าวว่าโจทจำเลยได้ร่วมกันรักสาทรัพย์มรดกนั้นหาไช่เรื่องโจทครอบครองทรัพย์หยู่แล้ว จำเลยเอาทรัพย์ไปจากโจทไม่ กรนีจึงไม่เข้า ม.889 (2) และการที่โจทจำเลยร่วมกันรักสาทรัพย์ไ …

ซื้อขายเรือนเพื่อรื้อถอนไปไม่จำต้องจดทะเบียน.อ้างฎีกาที่ 169/2478. แม้จะได้ความว่าเรือนรายพิพาทเป็นของจำเลย. แต่จำเลยยอมให้ผู้อื่นขายโดยจำเลยรู้อยู่ด้วยความเต็มใจและผู้ซื้อก็ซื้อโดยความสุจริต. ผู้ซื้อย่อมได้กรรมสิทธิ์ในทรัพย์นั้น.

ในคดีเรื่องลักทรัพย์ ปัญหาที่ว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตหรือไม่นั้น. เป็นปัญหาข้อเท็จจริง.

คดีที่เจ้ามรดกได้วายชนม์มานานกว่า 10 ปีก่อนไช้ ป.พ.พ.บัพ 6 ต้องไช้กดหมายลักสนะมรดกบังคับคดีที่ฟ้องขอไห้ขับไล่และห้ามเกี่ยวข้องไนที่รายพิพาทเมื่อปรากตว่าที่พิพาทนั้นเปนมรดกที่โจทและจำเลยมีส่วนได้และปรากตว่ามีผู้รับมรดกอื่นอีกสาลพิพ …

จำเลยได้ครอบครองปรปักษ์ที่รายพิพาทต่อจากผู้ครอบครองคนก่อน. ระยะเวลาย่อมนับรวมกัน. การโอนสิทธิครอบครองระหว่างผู้ครอบครองเดิมกับจำเลยนั้นหาจำต้องทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนไม่. เพียงแต่ส่งมอบทรัพย์สินที่ครอบครองเท่านั้นก็ใช้ได้.

ในเรื่องยึดทรัพย์ระหว่างสามีภริยา หยิงร้องขัดทรัพย์ว่าได้ทำหนังสือหย่าขาดกับจำเลยแล้ว สาลจะอ้างว่าผู้ร้องขาดกับจำเลยโดยจำเลยบวดเปนภิกสุไม่ได้เพราะเปนการนอกประเด็น

โจทก์ฟ้องว่าซื้อที่จำเลยและครอบครองมา 10 ปีเศษ.จำเลยต่อสู้ว่ามิได้ขาย. แต่ได้ตกลงว่าโจทก์ทำนาได้เท่าใดต้องแบ่งครึ่ง. เช่นนี้เป็นหน้าที่จำเลยต้องนำสืบ.

ที่บ้านซึ่งซื้อมาโดยทำการโอนกันต่อกรมการอำเพอตามระเบียบผู้ซื้อย่อมได้กัมสิทธิตามกดหมายโอนที่บ้านโดยทำสัญญากันเองผู้รับโอนจะต้องครอบครองถึง 9-10 ปี จึงจะได้กัมสิทธิ.

การยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องเมื่อสืบพยานไปบ้างแล้วนั้น จะต้องสแดงเหตุอันสมควนไว้ไนคำร้อง อ้างดีกาที่ 725/2481 ที่ 774/2481

กรนีที่ยังไม่งดสืบพะยานจำเลย

ในคดีที่ผู้ถูกกล่าวหาฎีกาแต่ผู้กล่าวหาตายเสียก่อนรับสำเนาเพื่อแก้ฎีกา. ศาลฎีกาต้องย้อนสำนวนไปให้ศาลชั้นต้นสอบถามว่าผู้กล่าวหาตายจริงหรือไม่ และใครจะดำเนินคดีต่อไป.

ไนเรื่องลักทรัพย์ โจทสืบพยานไปได้ + ปากได้ร้องขอแก้โคเปนกะบือ เมื่อไม่เปนเหตุไห้จำเลยหลงข้อต่อสู้แล้ว โจทขอแก้ได้

นายอำเภอสั่งให้เสมียนรับเงินค่าธรรมเนียมต่างๆ ด้วยวาจา.เมื่อเสมียนยักยอกเงินนั้นเป็นประโยชน์ส่วนตัวก็ต้องมีความผิดตามมาตรา 131. อ้างฎีกาที่ 533/2485.

กดหมายสันนิถานว่า ผู้ไดครอบครองทรัพย์นั้นหยู่ย่อมเปนของผู้นั้น ฉนั้นเมื่อมีผู้กล่าวอ้างว่าทรัพย์นั้นเปนของตน ก็มีหน้าที่ต้องนำสืบหักล้างข้อสันนิถานนั้น