คำพิพากษาศาลฎีกา

ที่ดินยึดทรัพย์ ขัดทรัพย์ผัวไปบวช ผัวเมียขาดกันกฎหมายผัวเมียบทที่ 37 หนี้สินเกิดก่อนเปนผัวเมียกัน

คดีเรื่องนี้จำเลยทำผิดหลายกะทงโดยมีผู้เสียหายหลายคนต่างแยกฟ้องเปน ๒ สำนวน ในสำนวนแรกศาลฎีกาตัดสิน ลงโทษจำเลยไปแล้ว ๓ เดือนตามมาตรา ๑๓๕ ต่อมา

คดีแพ่งทุนทรัพย์ไม่เกิน 2000 บาท ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้

อุหลุมหลานฟ้องปู่ไม่ได้ มฤดกเมื่อตัดสินแบ่งแล้ว ศาลมีอำนาจจะมอบทรัพย์ให้แก่ผู้ปกครองเด็ก

ป้องกันพอสมควรแก่เหตุ

ฟ้องว่าปล้น พิจารณาได้ความว่ารับของ โจรลงโทษได้ ในคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ปรากฏว่า โจทก์สืบไม่ได้ว่าจำเลยรู้ว่าทรัพย์นั้นได้มาโดยการชิงทรัพย์หรือปล้นทรัพย์

ฟ้องผิดวันตัดสิน

น่าที่นำสืบ

ผู้ถูกเกณฑ์ป่วยให้คนไปแทนแต่ผู้แทนไปบอกไม่ทัน

บังคับตามคำพิพากษามีทรัพย์ส่งแต่ขอส่งเงินคดีเสร็จเด็ดขาดแล้วจะโต้แย้งคัดค้านไม่ได้

วิวาททำร้ายซึ่งกันแลกัน

ที่ดินยกให้โดยเสน่หาประมวล กฎหมายแพ่งแลพาณิชย์ใช้ได้เพียงไร

ที่ดิน ขายฝาก

ลักษณพะยาน คำร้องแรกแหกกระเฌอ คำของผู้ถูกกระทำร้ายโดยรู้สึกว่าตนจะไม่มีชีวิตรอดอยู่ เปนถ้อยคำที่มีน้ำหนักจนกว่าจะมีคำพะยานอื่นมาหักล้าง วิธีพิจารณาอาญา ความสงสัยที่จะยกประโยชน์ให้แก่จำเลยนั้น ต้องเปนเหตุผลที่สมควรจริง ๆ

มีหัวกล้องสูบฝิ่นแลเหล็กแยงคันกล้องแลเหล็กเพียเกี้ย ไม่มีผิด

เงินสินบนที่โจทก์ไม่ได้ร้องขอเปนแต่กล่าวมาในฟ้อง

แบ่งมฤดก กลฉ้อฉล

ศาลเดิมไม่สั่งประการใดแล้วส่งฎีกาขึ้นมา

ที่ดิน เมื่อพิจารณาไม่ได้ความว่าฝ่ายใดปกครองเท่าใดให้แบ่งกันคนละครึ่ง ( เทียบฎีกาที่ 970/2468 )

ฆ่าคนยั่วโทษะเกิดทะเลาะกันแล้วเลยฆ่ากันตาย