คำพิพากษาศาลฎีกา

คำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่ ยอมรับอุทธรณ์นั้น ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 จะฎีกาต่อไปหาได้ไม่

คำสั่งศาลอุทธรณ์ซึ่งยืนตามคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ปฏิเสธไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยแล้ว ย่อมเป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 เมื่อฎีกาของจำเลยไม่ใช่เป็นฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247 ดังที่จำเลยอ้า …

การที่ศาลชั้นต้นปฏิเสธไม่ยอมรับอุทธรณ์ของจำเลยซึ่ง อุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ให้ยกคำร้องขอให้เรียกบุคคลภายนอกเข้ามาเป็นจำเลยร่วมของจำเลย เนื่องจากเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา ไม่ว่าคำร้องเดิมของจำเลยจะเป็นคำคู่ความหรือไม่ก็ตาม เมื่ …

การโต้แย้งคำสั่งศาลอุทธรณ์ซึ่งยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของโจทก์ต้องทำเป็นฎีกา มิใช่ทำเป็นคำร้องเมื่อศาลอุทธรณ์ยกคำร้องมีผลเท่ากับยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่ยอมรับอุทธรณ์ คำสั่งของศาลอุทธรณ์จึงเป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณ …

คำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่สั่งยืนตามศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์ นั้นเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ปฏิเสธไม่รับอุทธรณ์ยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นนั้น เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

คำสั่งศาลอุทธรณ์ซึ่งยืนตามคำปฏิเสธไม่รับอุทธรณ์ของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์จำเลยนั้น เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

คำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ไม่รับอุทธรณ์ของจำเลย ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236จำเลยจะฎีกาคำสั่งศาลอุทธรณ์ดังกล่าวอีกไม่ได้

คำสั่งของศาลอุทธรณ์ซึ่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นซึ่งสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลย เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์จำเลย เพราะเป็นอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณาคำสั่งของศาลอุทธรณ์ดังกล่าวเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

การที่ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่ส่งอุทธรณ์ไปยังศาลอุทธรณ์ อันจะทำให้คำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236นั้น หมายถึงคำสั่งยืนในเนื้อหาของอุทธรณ์ ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับระยะ …

คำสั่งของศาลอุทธรณ์ซึ่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่สั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยเนื่องจากพ้นกำหนดระยะเวลายื่นอุทธรณ์แล้ว ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236

คำสั่งของศาลอุทธรณ์ซึ่งยืนตามคำสั่งปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์เนื่องจากเป็นการอุทธรณ์ คำสั่งระหว่างพิจารณานั้น เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ปฏิเสธไม่รับอุทธรณ์ยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้น เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236ฎีกาที่ว่าควรเชื่อพยานโจทก์ไม่ควรเชื่อพยานจำเลยนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อทุนทรัพย์ในคดีนี้มีเพียง 3,000 บา …

คำสั่งศาลอุทธรณ์ทีสั่งยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยย่อมถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

คำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นที่ปฏิเสธไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยเนื่องจากเป็นการอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณาโดยจำเลยมิได้โต้แย้งไว้ ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยเนื่องจากต้องห้ามอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงนั้นเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

คำสั่งศาลอุทธรณ์ซึ่งยืนตามคำสั่งปฏิเสธไม่รับอุทธรณ์ของศาลชั้นต้นเนื่องจากเป็นการอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณา ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

คำสั่งศาลอุทธรณ์ซึ่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นซึ่งสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยเนื่องจากเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่สั่งยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยเนื่องจากเป็นการอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณานั้นเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236