มาตรา 248 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
ลักษณะ ๒ ฎีกา
การวินิจฉัยให้เป็นไปตามเสียงข้างมาก ถ้าคะแนนเสียงเท่ากันให้บังคับตามความเห็นของฝ่ายที่เห็นควรอนุญาตให้ฎีกา
มาตรานี้อ้างถึง
แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง
1,454 คดี
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลย ที่ 1 ที่ 2 ชดใช้เงิน20,936 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็น 4,500 บาท เป็นการแก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นนั้นไม่ต้องห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
โจทก์แต่ละคนต่างใช้สิทธิเฉพาะตัว แม้จะฟ้องรวมกันมาก็ต้องถือทุนทรัพย์ของโจทก์แต่ละคนแยกกัน เมื่อค่าเสียหายที่โจทก์ที่ 2 และที่ 3 เรียกร้องคนละจำนวนไม่เกินห้าหมื่นบาท จึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ส่วนค่าเสียหายที่โจทก์ที่ 4 เรียกร้องมีจำนวนเกินห้าหมื่นบาทจึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
คดีฟ้องขับไล่ในกรณีอื่นที่มิใช่ให้ผู้เช่าออกจากอสังหาริมทรัพย์ซึ่งในขณะฟ้องอาจให้เช่าได้ไม่เกินเดือนละห้าพันบาท และมิได้กล่าวแก้เป็นข้อพิพาทด้วยกรรมสิทธิ์ หรือมิได้ยกข้อโต้เถียงในเรื่องแปลความหมายแห่งข้อความในสัญญา ซึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ขับไล่นั้น ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248 การที่จำเลยฎีกาในปัญหาที่ว่า ศาลกำหนดประเด็นหน้าที่นำสืบให้จำเลยนำสืบก่อน แต่โจทก์ไม่สืบแก้โจทก์จะมีสิทธิชนะคดีได้หรือไม่ แ…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
แม้ทุนทรัพย์ในชั้นฎีกาโจทก์จะมีจำนวนไม่เกินห้าหมื่นบาท แต่ทุนทรัพย์ที่โจทก์ฟ้องในศาลชั้นต้นมีจำนวนเกินกว่าห้าหมื่นบาท โจทก์จึงมีสิทธิที่จะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ฎีกาว่า ศาลรับฟังเอกสารของโจทก์ที่ไม่มีลายมือชื่อของจำเลยเป็นหลักฐานกำหนดความรับผิดของจำเลยไม่ถูกต้อง และเมื่อเอกสารดังกล่าวรับฟังไม่ได้. ศาลต้องรับฟังตามพยานหลักฐานของจำเลยว่าโจทก์ผิดสัญญา ต้องถือว่าเช็คพิพาทไม่มีมูลหนี้ต่อกันนั้น เป็นฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาล อันเป็นปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
คดีฟ้องขับไล่ผู้เช่าออกจากอสังหาริมทรัพย์อันมีค่าเช่าขณะยื่นคำฟ้องไม่เกินเดือนละห้าพันบาทและมีคำขอค่าเสียหายมาด้วยนั้น ก็เป็นส่วนหนึ่งของคดีฟ้องขับไล่ คำสั่งงดสืบพยานจำเลยจึงเป็นคำสั่งในคดีฟ้องขับไล่ และเป็นปัญหาข้อเท็จจริงข้อที่ว่าฟ้องเคลือบคลุมหรือไม่แม้จะเป็น ปัญหาข้อกฎหมายแต่เมื่อไม่เป็นสาระอันควรได้รับการวินิจฉัยจึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ป.วิ.พ. มาตรา 249
คดีมีประเด็นข้อพิพาทสองข้อ ประเด็นข้อ 1 เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง สำหรับประเด็นข้อ 2 มิได้ฎีกา จึงยุติไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ แม้จะอุทธรณ์ฎีกาในเรื่องอื่นที่ศาลชั้นต้นมิได้กำหนดเป็นประเด็นข้อพิพาทต้องถือว่าประเด็นเรื่องอื่นนั้นเป็นเรื่องนอกประเด็น
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยแพ้คดี จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์ เพราะเห็นว่าเป็นอุทธรณ์ที่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224 และ มาตรา 226จำเลยฎีกาคัดค้านคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ได้ ตาม มาตรา 247 กรณีมิใช่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ตาม มาตรา 248
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 247
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ข้ออ้างเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ย่อมต้องอาศัยข้อเท็จจริงเพื่อการวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมาย การเถียงข้อเท็จจริงซึ่งเป็นที่ยุติและต้องห้ามฎีกา เพื่อสู่การวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายจึงมีผลอย่างเดียวกับการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ชั้นบังคับคดีคดีขับไล่ผู้เช่าและบริวารออกจากอสังหาริมทรัพย์อันมีค่าเช่าในขณะยื่นคำฟ้องไม่เกินเดือนละห้าพันบาทผู้ร้องอ้างว่าไม่ใช่บริวารของจำเลย ศาลชั้นต้นมีคำสั่งขับไล่ผู้ร้องออกจากที่พิพาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ข้อที่ผู้ร้องฎีกาว่าผู้ร้องไม่ใช่บริวารของจำเลยแต่เป็นผู้เช่าที่พิพาทเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 วรรคสาม
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ชั้นบังคับคดีคดีขับไล่ผู้เช่าและบริวารออกจากอสังหาริมทรัพย์อันมีค่าเช่าในขณะยื่นคำฟ้องไม่เกินเดือนละห้าพันบาทผู้ร้องอ้างว่าไม่ใช่บริวารของจำเลย ศาลชั้นต้นมีคำสั่งขับไล่ผู้ร้องออกจากที่พิพาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ข้อที่ผู้ร้องฎีกาว่าผู้ร้องไม่ใช่บริวารของจำเลยแต่เป็นผู้เช่าที่พิพาทเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 วรรคสาม
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบุกรุก ทำให้เสียทรัพย์ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โดยฟังข้อเท็จจริงว่าที่พิพาทเป็นที่สาธารณประโยชน์ และฟังไม่ได้ว่าจำเลยทำให้เสียทรัพย์ตามฟ้อง โจทก์จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 คดีส่วนแพ่ง โจทก์เรียกร้องให้จำเลยร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายรวมทั้งสิ้นเป็นเงิน 32,600 บาท จึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์ไม่เกิน 50,000 บาทต้องห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มา…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 40
ป.วิ.อ. มาตรา 220
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ป.วิ.พ. มาตรา 249
ตึกแถวพิพาท 2 ห้อง ค่าเช่าเดือนละ 100 บาทต่อห้องแม้โจทก์จะเรียกค่าเสียหายนับแต่วันฟ้องเดือนละ 6,000 บาท แต่ก็เป็นค่าเสียหายในอนาคตอันเป็นส่วนหนึ่งของการฟ้องขับไล่ผู้เช่าออกจากอสังหาริมทรัพย์ ถือได้ว่าการเช่ารายนี้มีค่าเช่าหรืออาจให้เช่าได้ ในขณะยื่นคำฟ้องไม่เกินเดือนละ 2,000 บาท จำเลยมิได้กล่าวแก้เป็นข้อพิพาทด้วยกรรมสิทธิ์หรือยกข้อโต้เถียงในเรื่องแปลความหมายแห่งข้อความในสัญญาเช่า จึงต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแ…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 224
ป.วิ.พ. มาตรา 248
ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจุดชนอยู่ในทางเดินรถโดยสารฝ่ายโจทก์ จำเลยฎีกาว่ารถยนต์โดยสารโจทก์ล้ำเส้นทางไปชนรถบรรทุกจำเลย และว่าศาลล่างพิพากษาแตกต่างจากข้อเท็จจริงในทางพิจารณาเป็นการคลาดเคลื่อนไม่ควรนำมาวินิจฉัย จึงเป็นฎีกาที่บิดเบือนข้อเท็จจริงเพื่ออ้างเป็นข้อกฎหมาย จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.พ. มาตรา 248
มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?
ขอรับคำปรึกษา
ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ
ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
