มาตรา 213 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
หมวด ๒ การพิจารณา คำพิพากษาและคำสั่งชั้นศาลอุทธรณ์
แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวข้อง
328 คดี
ตามเงื่อนไขหลังใบอนุญาตให้เล่นไพ่เผที่ว่า ห้ามมิให้ใช้ไพ่อื่นนอกจากไพ่ป๊อกซึ่งมีจำนวน 52 ใบนั้น เป็นการระบุชนิดไพ่เท่านั้น มิได้ห้ามถึงการชักไพ่ออกด้วยเหตุในลักษณะคดี ศาลพิพากษายกฟ้องตลอดไปถึงจำเลยอื่นที่มิได้ฎีกาด้วย
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 มาตรา 12
ป.วิ.อ. มาตรา 213
ป.วิ.อ. มาตรา 225
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 927/2490
พ.ศ. 2490
สืบค้นที่ศาลฎีกา
คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยทุกคน แต่จำเลยบางคนไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ จึงยังไม่ได้ฎีกาด้วยนั้น แม้ศาลฎีกาจะพิพากษาไม่ลงโทษจำเลยที่ฎีกา แม้เป็นเหตุในส่วนลักษณะคดีก็ตามศาลฎีกาก็ไม่พิพากษาไปถึงจำเลยผู้ที่ยังมิได้ไปฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ด้วย
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 213
ป.วิ.อ. มาตรา 225
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 927/2490
พ.ศ. 2490
สืบค้นที่ศาลฎีกา
คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยทุกคน แต่จำเลยบางคนไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ จึงยังไม่ได้ฎีกาด้วยนั้น แม้ศาลฎีกาจะพิพากษาไม่ลงโทษจำเลยที่ฎีกา แม้เป็นเหตุในส่วนลักษณะคดีก็ตามศาลฎีกาก็ไม่พิพากษาไปถึงจำเลยผู้ที่ยังมิได้ไปฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ด้วย
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 213
ป.วิ.อ. มาตรา 225
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 852/2490
พ.ศ. 2490
สืบค้นที่ศาลฎีกา
การวิวาทต่อสู้กันระหว่างคนตั้งแต่สามคนขึ้นไปอันเป็นความผิดตามมาตรา 258 นั้น ฝ่ายที่ถูกทำร้ายสาหัสคือคนที่ถูกทำร้ายสาหัสก็คงมีความผิดตาม ม. 258 ในกรณีที่บุคคลตั้งแต่สามคนขึ้นไปวิวาทต่อสู้กันจนบาดเจ็บสาหัสในที่วิวาทต่อสู้กัน ถ้าฟ้องมิได้บรรยายให้เป็นกิจลักษณะชัดเจนลงไปว่า จำเลยคนใดทำร้ายคนใดมีบาดเจ็บอย่างไรแล้ว แม้จำเลยจะรับสารภาพว่าได้ทำร้ายคู่ต่อสู้คนใดมีบาดเจ็บหรือบาดเจ็บสาหัส ก็ลงโทษตาม ม. 254, 256 ไม่ได้ ต้องลงโทษตาม ม. 258 ฟ้องข้อให้ลงโทษจำเล…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 258
ป.วิ.อ. มาตรา 158
ป.วิ.อ. มาตรา 176
ป.วิ.อ. มาตรา 213
ป.วิ.อ. มาตรา 192
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 852/2490
พ.ศ. 2490
สืบค้นที่ศาลฎีกา
การวิวาทต่อสู้กันระหว่างคนตั้งแต่สามคนขึ้นไปอันเป็นความผิดตามมาตรา 258 นั้น ฝ่ายที่ถูกทำร้ายสาหัสคือคนที่ถูกทำร้ายสาหัสก็คงมีความผิดตาม ม. 258 ในกรณีที่บุคคลตั้งแต่สามคนขึ้นไปวิวาทต่อสู้กันจนบาดเจ็บสาหัสในที่วิวาทต่อสู้กัน ถ้าฟ้องมิได้บรรยายให้เป็นกิจลักษณะชัดเจนลงไปว่า จำเลยคนใดทำร้ายคนใดมีบาดเจ็บอย่างไรแล้ว แม้จำเลยจะรับสารภาพว่าได้ทำร้ายคู่ต่อสู้คนใดมีบาดเจ็บหรือบาดเจ็บสาหัส ก็ลงโทษตาม ม. 254, 256 ไม่ได้ ต้องลงโทษตาม ม. 258 ฟ้องข้อให้ลงโทษจำเล…
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 258
ป.วิ.อ. มาตรา 158
ป.วิ.อ. มาตรา 176
ป.วิ.อ. มาตรา 213
ป.วิ.อ. มาตรา 192
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 494/2490
พ.ศ. 2490
สืบค้นที่ศาลฎีกา
ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยฐานสมคบกันชิงทรัพย์ จำเลยผู้เดียวฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยสมคบกันทำร้ายร่างกายเท่านั้น ดังนี้เป็นเหตุในลักษณะคดีศาลฎีกามีอำนาจพิพากษาตลอดถึงจำเลยอื่นที่มิได้อุทธรณ์ให้ได้รับผลดีตามคำพิพากษาด้วยได้ ฟ้องว่าชิงทรัพย์พิจารณาว่าทำร้ายร่างกายลงโทษได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 301
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 63
ป.วิ.อ. มาตรา 213
ป.วิ.อ. มาตรา 192
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 494/2490
พ.ศ. 2490
สืบค้นที่ศาลฎีกา
ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยฐานสมคบกันชิงทรัพย์ จำเลยผู้เดียวฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยสมคบกันทำร้ายร่างกายเท่านั้น ดังนี้เป็นเหตุในลักษณะคดีศาลฎีกามีอำนาจพิพากษาตลอดถึงจำเลยอื่นที่มิได้อุทธรณ์ให้ได้รับผลดีตามคำพิพากษาด้วยได้ ฟ้องว่าชิงทรัพย์พิจารณาว่าทำร้ายร่างกายลงโทษได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 301
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 63
ป.วิ.อ. มาตรา 213
ป.วิ.อ. มาตรา 192
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 714/2486
พ.ศ. 2486
สืบค้นที่ศาลฎีกา
ศาลชั้นต้นตัดสินลงโทษจำเลยทั้งสามคน จำเลย ที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยที่ 3 ไม่ได้สมคบกับจำเลยทั้งสอง แม้จะมิได้อุทธรณ์ก็เป็นเหตุในลักษณะคดี จึงให้ปล่อยจำเลยที่ 3 ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าได้มีการกระทำผิดเกิดขึ้นจริง จำเลยที่ 3 จะได้สมคบกับพวกกระทำผิดหรือไม่เป็นปัญหาส่วนตัวของจำเลยที่ 3 หาได้เป็นเหตุในลักษณะคดีแต่อย่างใดไม่
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 297
ป.วิ.อ. มาตรา 213
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 714/2486
พ.ศ. 2486
สืบค้นที่ศาลฎีกา
ศาลชั้นต้นตัดสินลงโทษจำเลยทั้งสามคน จำเลย ที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยที่ 3 ไม่ได้สมคบกับจำเลยทั้งสอง แม้จะมิได้อุทธรณ์ก็เป็นเหตุในลักษณะคดี จึงให้ปล่อยจำเลยที่ 3 ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าได้มีการกระทำผิดเกิดขึ้นจริง จำเลยที่ 3 จะได้สมคบกับพวกกระทำผิดหรือไม่เป็นปัญหาส่วนตัวของจำเลยที่ 3 หาได้เป็นเหตุในลักษณะคดีแต่อย่างใดไม่
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293
กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 297
ป.วิ.อ. มาตรา 213
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 616/2486
พ.ศ. 2486
สืบค้นที่ศาลฎีกา
คำพยานโจทก์ในคดีก่อนจะนำมาใช้ยันจำเลยชุดเดียวกันในอีกคดีหนึ่งหาได้ไม่ แม้จำเลยจะได้ยินยอมให้ถือเอาคำพยานในคดีก่อนก็ตาม ในคดีที่ศาลชั้นต้นได้ใช้คำพยานในคดีก่อนวินิจฉัยสำหรับจำเลยทั้งหมด ซึ่งเป็นการผิดกฎหมายวิธีพิจารณา แม้จะมีจำเลยอุทธรณ์ฎีกาขึ้นมาคนเดียวศาลก็ต้องให้พิจารณาพิพากษาใหม่สำหรับจำเลยทุกคน
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 172
ป.วิ.อ. มาตรา 213
ป.วิ.อ. มาตรา 33
ป.วิ.อ. มาตรา 208
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 616/2486
พ.ศ. 2486
สืบค้นที่ศาลฎีกา
คำพยานโจทก์ในคดีก่อนจะนำมาใช้ยันจำเลยชุดเดียวกันในอีกคดีหนึ่งหาได้ไม่ แม้จำเลยจะได้ยินยอมให้ถือเอาคำพยานในคดีก่อนก็ตาม ในคดีที่ศาลชั้นต้นได้ใช้คำพยานในคดีก่อนวินิจฉัยสำหรับจำเลยทั้งหมด ซึ่งเป็นการผิดกฎหมายวิธีพิจารณา แม้จะมีจำเลยอุทธรณ์ฎีกาขึ้นมาคนเดียวศาลก็ต้องให้พิจารณาพิพากษาใหม่สำหรับจำเลยทุกคน
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 172
ป.วิ.อ. มาตรา 213
ป.วิ.อ. มาตรา 33
ป.วิ.อ. มาตรา 208
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 293/2486
พ.ศ. 2486
สืบค้นที่ศาลฎีกา
คดีที่ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงนั้น ผู้พิพากษาอนุญาตให้ฎีกาโดยเห็นว่าเป็นปัญหาสำคัญในเรื่องดุลพินิจกำหนดโทษได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 มาตรา 4
พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 มาตรา 10
พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 มาตรา 12
ป.วิ.อ. มาตรา 221
ป.วิ.อ. มาตรา 213
ป.วิ.อ. มาตรา 220
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 293/2486
พ.ศ. 2486
สืบค้นที่ศาลฎีกา
คดีที่ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงนั้น ผู้พิพากษาอนุญาตให้ฎีกาโดยเห็นว่าเป็นปัญหาสำคัญในเรื่องดุลพินิจกำหนดโทษได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 มาตรา 4
พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 มาตรา 10
พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 มาตรา 12
ป.วิ.อ. มาตรา 221
ป.วิ.อ. มาตรา 213
ป.วิ.อ. มาตรา 220
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 589/2483
พ.ศ. 2483
สืบค้นที่ศาลฎีกา
โรงบิลเลียดเป็นสาธารณสถาน พรบ การพะนัน ยกเว้นไม่สันนิษฐานว่าผู้อยู่ในวงการเล่นเป็นผู้เล่นพะนันด้วย การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นฉะเพาะในเรื่องการริบทรัพย์เท่านั้นถือเป็นทางแก้ไขเล็กน้อย
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 มาตรา 5
พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 มาตรา 6
พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 มาตรา 7
พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 มาตรา 10
พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 มาตรา 12
กฎกระทรวงมหาดไทย พ.ศ.2478 (ฉบับที่ 3) มาตรา 6
ป.วิ.อ. มาตรา 213
ป.วิ.อ. มาตรา 218
+1
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 492/2483
พ.ศ. 2483
สืบค้นที่ศาลฎีกา
ศาลอุทธรณ์สั่งให้ ศาลชั้นต้นสืบพะยานในข้ออายุจำเลยแล้วให้ส่งสำนวนคือศาลอุทธรณ์เพื่อพิจารณาพิพากษาโจทก์มิได้คัดค้านคำสั่งนั้นเมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแล้วโจทก์ฎีกาคัดค้านคำสั่งนั้นไม่ได้
อ่านฉบับเต็ม
มาตราที่วินิจฉัยร่วม:
ป.วิ.อ. มาตรา 196
ป.วิ.อ. มาตรา 208
ป.วิ.อ. มาตรา 213
มาตรานี้เกี่ยวกับเรื่องของคุณหรือไม่?
ขอรับคำปรึกษา
ทนายความช่วยดูข้อเท็จจริงและบอกทางเลือกที่เหมาะกับคุณ
ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา