พระราชบัญญัติเหรียญสำหรับเครื่องราชอิศริยาภรณ์ ช้างเผือกแลมงกุฎสยาม รัตนโกสินทรศก 121

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าแผ่นดินสยาม ทั้งฝ่ายเหนือฝ่ายใต้ และดินแดนทั้งหลายที่ใกล้เคียง คือ ลาวเฉียง ลาวกาว มลายู กะเหรี่ยงและอื่น ๆ ผู้เป็นเจ้าเป็นใหญ่ของเครื่องราชอิศริยาภรณ์ช้างเผือกและมงกุฎสยาม มีพระบรมราชโองการ ดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศให้ทราบทั่วกันว่า เครื่องราชอิศริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่ง ช้างเผือก และเครื่องราชอิศริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่ง มงกุฎสยาม ทั้งสองจำพวกนั้น มีลำดับชั้นจำพวกละ ๕ ชั้น สำหรับพระราชทานพระบรมวงศานุวงษ์ ข้าราชการ ที่มีความชอบโดยควรแก่เกียรติยศ และถานานุศักดิ์สืบมา แต่ข้าราชการชั้นนายเวร ขุนหมื่น และบรรดาผู้ที่ไม่ใช่ข้าราชการที่ได้รับพระราชทานสัญญาบัตร เมื่อได้รับราชการมีความชอบความดีหรือที่ทรงพระราชดำริเห็นสมควรจะได้รับพระราชทานบำเหน็จ แต่หากยศบรรดาศักดิ์ของผู้นั้น ยังไม่สมควรที่จะได้รับพระราชทาน เครื่องราชอิศริยาภรณ์ ย่อมมีอยู่สมควรที่จะเพิ่มชั้นเครื่องราชอิศริยาภรณ์ทั้งสองจำพวกนี้ขึ้นอีก จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเหรียญสำหรับเครื่องราชอิศริยาภรณ์ ทั้งสองจำพวกนี้ขึ้น จำพวกละ ๒ ชั้น คือเป็นเหรียญทองชั้นหนึ่ง เหรียญเงินชั้นหนึ่ง และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติเพิ่มเติมขึ้นไว้สำหรับเหรียญทั้ง ๔ อย่างนั้น มีข้อความดังต่อไปนี้