มาตรา 37 พระราชกำหนดการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2558

หมวด ๒ การควบคุมและกำกับดูแลเกี่ยวกับการบินพลเรือน

ในการกำกับดูแลการบินพลเรือนและควบคุมกิจการการบินพลเรือน ให้สำนักงานมีอำนาจหน้าที่ ดังต่อไปนี้
(๑) ออกข้อบังคับ ข้อกำหนด ประกาศ ระเบียบและคำสั่ง เพื่อกำหนดคุณสมบัติ หลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไข มาตรฐานและแนวปฏิบัติในเรื่องดังต่อไปนี้ ให้เป็นไปตามมาตรฐานสากลที่เป็นปัจจุบันและทันต่อเหตุการณ์ (ก) ผู้ประจำหน้าที่ (ข) กฎจราจรทางอากาศ (ค) กฎการปฏิบัติการบิน (ง) การใช้น่านฟ้า (จ) อุตุนิยมวิทยาการบิน (ฉ) แผนภูมิการบิน (ช) หน่วยมิติในการสื่อสารระหว่างอากาศกับพื้นดิน (ซ) การดำเนินบริการเดินอากาศ (ฌ) เครื่องหมายสัญชาติและเครื่องหมายการจดทะเบียนของอากาศยาน (ญ) ความสมควรเดินอากาศของอากาศยาน (ฎ) การอำนวยความสะดวกของการขนส่งทางอากาศ (ฏ) การสื่อสารทางไกลสำหรับการเดินอากาศ (ฐ) บริการจราจรทางอากาศ (ฑ) การจัดตั้งและการดำเนินงานสนามบิน (ฒ) การบริการข่าวสารการบิน (ณ) การรักษาสิ่งแวดล้อม (ด) การรักษาความปลอดภัยการบินพลเรือน (ต) การขนส่งสินค้าอันตรายทางอากาศ (ถ) การบริหารจัดการความปลอดภัย (ท) ด้านอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการบินพลเรือน
(๒) กำกับดูแล ควบคุม ตรวจสอบ ติดตาม และประเมินผล การปฏิบัติในเรื่องทั้งปวงที่เกี่ยวกับการบินพลเรือนเพื่อให้มั่นใจว่าอากาศยานและผู้ที่มีหน้าที่ต้องปฏิบัติตามข้อบังคับตาม (๑) ได้ปฏิบัติตามข้อบังคับ ตลอดจนหลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไข และแนวทางปฏิบัติที่กำหนดไว้ตาม (๑)
(๓) เพื่อประโยชน์ในการดำเนินการตาม (๒) นอกจากอำนาจตามกฎหมายว่าด้วยการเดินอากาศให้ผู้อำนวยการและพนักงานเจ้าหน้าที่ที่ผู้อำนวยการมอบหมายมีอำนาจเรียกบุคคลใด ๆ ที่เกี่ยวข้องให้มาชี้แจงหรือส่งเอกสารหลักฐานมาประกอบการพิจารณา และมีอำนาจเข้าไปในสถานที่ใด ๆ ที่เกี่ยวข้องเพื่อตรวจสอบได้ แต่ในกรณีที่มีความจำเป็นต้องเข้าไปในสถานที่ใด ๆ นอกเวลาทำการ ต้องได้รับความยินยอมจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองก่อนหรือได้แจ้งให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองทราบล่วงหน้าเป็นเวลาไม่น้อยกว่าหกชั่วโมงแล้ว รวมทั้งมีอำนาจเข้าไปในหรือขึ้นไปกับอากาศยานในระหว่างเวลาใด ๆ ที่อากาศยานนั้นจอดอยู่หรือทำการบิน

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา