ข้อ 2 กฎกระทรวงการดำเนินการตามข้อผูกพันที่ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวมีอยู่กับนักท่องเที่ยว พ.ศ. 2561

ในกรณีที่ใบอนุญาตสิ้นสุดลงตามมาตรา ๓๖ (๑/๑) (๒) หรือ (๓) ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวมีหน้าที่ดำเนินการตามข้อผูกพันที่มีอยู่กับนักท่องเที่ยวก่อนวันที่ใบอนุญาตสิ้นสุดลงโดยจัดให้มีบริการนำเที่ยวหรือบริการด้านอื่น ๆ ตามข้อผูกพันดังกล่าวอย่างครบถ้วนและหากเป็นกรณีที่ใบอนุญาตสิ้นสุดลงตามมาตรา ๓๖ (๒) ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวแสดงแผนการดำเนินการตามข้อผูกพันที่มีอยู่กับนักท่องเที่ยว พร้อมทั้งเอกสารหรือหลักฐานต่อนายทะเบียนด้วย ในกรณีที่ไม่สามารถจัดให้มีบริการนำเที่ยวหรือบริการด้านอื่น ๆ ตามวรรคหนึ่งได้ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวจัดหาผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวรายอื่นเพื่อดำเนินการตามข้อผูกพันที่มีอยู่กับนักท่องเที่ยวอย่างครบถ้วน ในกรณีที่นักท่องเที่ยวไม่ประสงค์จะใช้บริการนำเที่ยวหรือบริการด้านอื่น ๆ กับผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวต่อไป ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวคืนเงินค่าบริการที่รับชำระไว้แล้วแก่นักท่องเที่ยว เว้นแต่ในกรณีที่ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวจะแสดงเอกสารหรือหลักฐานอย่างหนึ่งอย่างใดดังต่อไปนี้ ให้นักท่องเที่ยวทราบถึงค่าใช้จ่ายที่ได้จ่ายจริงเพื่อเป็นการเตรียมการจัดนำเที่ยว
(๑) ค่าธรรมเนียมการตรวจลงตรา
(๒) ค่ามัดจำของบัตรโดยสารเครื่องบิน
(๓) ค่าใช้จ่ายอื่นตามที่อธิบดีกำหนด ในกรณีดังกล่าว ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวหักเงินค่าใช้จ่ายตาม (๑) (๒) หรือ (๓) จากเงินค่าบริการที่ต้องจ่ายคืนได้ หากค่าใช้จ่ายที่ได้จ่ายจริงสูงกว่าเงินค่าบริการที่นักท่องเที่ยวได้ชำระไว้ ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวไม่สามารถเรียกเงินค่าใช้จ่ายเพิ่มจากนักท่องเที่ยวได้

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา