พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงสำหรับจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี พุทธศักราช 2478
7 มาตรา · ประกาศ 29 ก.ย. 2478
โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรจัดตั้งศาลแขวงขึ้นสำหรับจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้
ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ ๒๐ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๗๘) อาทิตย์ทิพอาภา เจ้าพระยายมราช เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน ตราไว้ ณ วันที่ ๒๗ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๗๘ เป็นปีที่ ๒ ในรัชกาลปัจจุบัน
มาตรา 1
พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า “พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงสำหรับจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี พุทธศักราช ๒๔๗๘”
มาตรา 2
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๗๘ เป็นต้นไป
มาตรา 3
ให้ตั้งศาลแขวงสำหรับจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีขึ้น ดังต่อไปนี้
(๑) ศาลแขวงพระนครใต้
(๒) ศาลแขวงพระนครเหนือ
(๓) ศาลแขวงธนบุรี
(๑) ศาลแขวงพระนครใต้
(๒) ศาลแขวงพระนครเหนือ
(๓) ศาลแขวงธนบุรี
มาตรา 4
ให้ศาลแขวงพระนครใต้ ศาลแขวงพระนครเหนือ และศาลแขวงธนบุรี มีเขตตลอดเขตศาลโปรีสภาที่ ๑ ที่ ๒ และที่ ๓ ซึ่งมีอยู่ก่อนวันใช้พระราชบัญญัตินี้โดยลำดับ
มาตรา 5
ให้ศาลแขวงดังระบุไว้ในมาตรา ๓ มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีซึ่งอยู่ภายในอำนาจของศาลแขวง ตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรม
มาตรา 6
ให้ข้าหลวงยุติธรรม (ภาคกลาง) เป็นผู้รับผิดชอบในงานของศาลแขวงดังระบุไว้ในมาตรา ๓ กับมีอำนาจและหน้าที่ตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรม
มาตรา 7
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ(ตามมติคณะรัฐมนตรี)นิติศาสตร์ไพศาลย์รัฐมนตรี
