ข้อ 1 กฎกระทรวงการอนุญาตให้ใช้พื้นที่เพื่อตั้งสถานประกอบการทางนิวเคลียร์ พ.ศ. 2563

ในกฎกระทรวงนี้ “พื้นที่กีดกัน” หมายความว่า พื้นที่ของสถานประกอบการทางนิวเคลียร์ซึ่งผู้ขอรับใบอนุญาตต้องแสดงให้เห็นว่า ในกรณีเกิดอุบัติเหตุรั่วไหลของสารกัมมันตรังสี ผู้ที่อาศัยอยู่บริเวณขอบของพื้นที่กีดกันจะต้องได้รับปริมาณรังสีทั่วร่างกายไม่เกิน ๒๕๐ มิลลิซีเวิร์ต หรือปริมาณรังสีที่ต่อมไทรอยด์ไม่เกิน ๓,๐๐๐ มิลลิซีเวิร์ต จากการรับสารไอโอดีนภายในเวลาสองชั่วโมง “พื้นที่ระวังเหตุ” หมายความว่า พื้นที่โดยรอบพื้นที่กีดกันซึ่งผู้ขอรับใบอนุญาตสามารถจัดการให้ผู้อยู่อาศัยในพื้นที่นั้นซักซ้อมและปฏิบัติตามวิธีการกรณีเกิดเหตุฉุกเฉินทางนิวเคลียร์และรังสี และต้องแสดงให้เห็นว่า ในกรณีเกิดอุบัติเหตุรั่วไหลของสารกัมมันตรังสี ผู้ที่อาศัยอยู่บริเวณขอบของพื้นที่นี้จะต้องได้รับปริมาณรังสีทั่วร่างกายไม่เกิน ๒๕๐ มิลลิซีเวิร์ต หรือปริมาณรังสีที่ต่อมไทรอยด์ไม่เกิน ๓,๐๐๐ มิลลิซีเวิร์ต จากการรับสารไอโอดีนภายในสามสิบวัน “พื้นที่ห่างจากชุมชน” หมายความว่า พื้นที่จากจุดศูนย์กลางที่ตั้งสถานประกอบการทางนิวเคลียร์ที่มีรัศมีไม่น้อยกว่า ๑.๓ เท่าของรัศมีของพื้นที่ระวังเหตุ และต้องมีประชากรหนาแน่นไม่เกิน ๕๐๐ คนต่อตารางกิโลเมตร ทั้งนี้ ไม่รวมถึงพื้นที่ในส่วนที่เป็นพื้นที่กีดกันและพื้นที่ระวังเหตุ “เหตุการณ์ภายนอก” หมายความว่า เหตุการณ์ที่ส่งผลต่อความปลอดภัยของสถานประกอบการทางนิวเคลียร์ และไม่ได้เกิดจากการดำเนินการหรือกิจกรรมภายในสถานประกอบการทางนิวเคลียร์

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา