ข้อ 1 กฎกระทรวงกำหนดตู้น้ำเย็นบริโภคและตู้น้ำร้อนน้ำเย็นบริโภคที่มีประสิทธิภาพสูง พ.ศ. 2564

ในกฎกระทรวงนี้ “ตู้น้ำเย็นบริโภค” หมายความว่า เครื่องใช้ไฟฟ้าที่ทำให้น้ำเพื่อการบริโภคมีอุณหภูมิต่ำลง โดยมีขนาดของถังบรรจุน้ำเย็นภายในเครื่องไม่เกิน ๖ ลิตร และใช้กระแสไฟฟ้าแบบ ๑ เฟส แรงดันไฟฟ้าไม่เกิน ๒๕๐ โวลต์ หรือใช้กระแสไฟฟ้าแบบ ๓ เฟส แรงดันไฟฟ้าไม่เกิน ๔๘๐ โวลต์ และมีความถี่ไฟฟ้า ๕๐ เฮิรตซ์ “ตู้น้ำร้อนน้ำเย็นบริโภค” หมายความว่า เครื่องใช้ไฟฟ้าที่ทำให้น้ำเพื่อการบริโภคมีอุณหภูมิสูงขึ้นในส่วนของน้ำร้อนและทำให้น้ำเพื่อการบริโภคมีอุณหภูมิต่ำลงในส่วนของน้ำเย็น โดยมีขนาดของถังบรรจุน้ำร้อนภายในเครื่องไม่เกิน ๕ ลิตร และมีขนาดของถังบรรจุน้ำเย็นภายในเครื่องไม่เกิน ๖ ลิตร และใช้กระแสไฟฟ้าแบบ ๑ เฟส แรงดันไฟฟ้าไม่เกิน ๒๕๐ โวลต์ หรือใช้กระแสไฟฟ้าแบบ ๓ เฟส แรงดันไฟฟ้าไม่เกิน ๔๘๐ โวลต์ และมีความถี่ไฟฟ้า ๕๐ เฮิรตซ์ “ค่าประสิทธิภาพพลังงาน” หมายความว่า ค่าประสิทธิภาพการใช้ไฟฟ้าของตู้น้ำเย็นบริโภคและตู้น้ำร้อนน้ำเย็นบริโภคที่ได้จากการทดสอบในภาวะพร้อมใช้งานและไม่มีการใช้น้ำจากเครื่องในระหว่างการทดสอบ โดยอุณหภูมิของน้ำเย็นที่ได้จากการทดสอบต้องมีค่าไม่สูงกว่า ๑๐ องศาเซลเซียส และอุณหภูมิของน้ำร้อนที่ได้จากการทดสอบต้องมีค่าไม่ต่ำกว่า ๗๕ องศาเซลเซียส ตามวิธีการคำนวณที่กำหนดในกฎกระทรวงนี้

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา