มาตรา 4 พระราชบัญญัติว่าด้วยวิธีปฏิบัติการภาษีอากรฝ่ายสรรพากรเฉพาะกาลเนื่องจากพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช 2483 พุทธศักราช 2483

ภาษีโรงค้าซึ่งประเมินเรียกเก็บตามประมวลรัษฎากรนั้นเป็นภาษีอยู่ในลักษณะที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช ๒๔๘๓ ภาษีโรงค้าดังกล่าว จำนวนที่ถึงคราวประเมินเรียกเก็บในปีพุทธศักราช ๒๔๘๓ ได้ประเมินเรียกเก็บโดยคำนวณจากค่ารายปีในปี พุทธศักราช ๒๔๘๒ เต็ม ๑๒ เดือน ส่วนที่จะถึงคราวประเมินเรียกเก็บในปี พุทธศักราช ๒๔๘๔ นั้น ให้ปฏิบัติตามประมวลรัษฎากร เว้นแต่ที่กำหนดเงื่อนไขไว้ดังนี้
(๑) เมื่อคิดประเมินเป็นเงินภาษีเท่าใด ให้เรียกเก็บเพียง ๓ ใน ๔ ของจำนวนเงินภาษีที่คิดได้
(๒) ระยะเวลาเริ่มประกอบกิจการในอันจะต้องยื่นรายการเพื่อเสียภาษีเพียงกึ่งอัตราตามที่กำหนดไว้ในมาตรา ๘๕ แห่งประมวลรัษฎากร ให้ถือเป็นระหว่างวันที่ ๑ เมษายน ถึงวันที่ ๑๕ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔ และระยะเวลาเริ่มประกอบกิจการในอันจะไม่ต้องยื่นรายการเพื่อเสียภาษีตามที่กำหนดไว้ในมาตราเดียวกัน ให้ถือเป็นระหว่างวันที่ ๑๖ สิงหาคมถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔ (๓) บทบัญญัติมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉะบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๓ ไม่ลบล้างความในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัตินี้

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา