ข้อ 30 กฎกระทรวงการอนุญาตผลิต นำเข้า ส่งออก จำหน่าย หรือมีไว้ในครอบครองยาเสพติดให้โทษในประเภท 4 พ.ศ. 2567

หมวด ๕ การควบคุม

ผู้รับอนุญาตส่งออกยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ มีหน้าที่ ดังต่อไปนี้
(๑) จัดให้มีป้ายแสดงไว้ในที่เปิดเผยและเห็นได้ง่ายจากภายนอกอาคาร ณ สถานที่ส่งออก ที่จัดทำด้วยวัสดุถาวร ขนาดไม่น้อยกว่า ๑๐ x ๖๐ เซนติเมตร โดยมีข้อความเป็นอักษรไทยว่า สถานที่ส่งออกยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ขนาดตัวอักษรสูงไม่น้อยกว่า ๓ เซนติเมตร
(๒) จัดให้มีใบรับรองของผู้ผลิตซึ่งแสดงรายละเอียดผลการวิเคราะห์ยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ที่ส่งออก
(๓) ดูแลให้มีฉลากยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ซึ่งมีข้อมูลครบถ้วนตามที่ผู้รับอนุญาตผลิตหรือนำเข้าจัดไว้
(๔) จัดให้มีการเก็บยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ แยกจากยาหรือวัตถุอื่น และเก็บเป็นสัดส่วนในที่เก็บซึ่งมั่นคงแข็งแรงและมีกุญแจใส่ไว้หรือเครื่องป้องกันอย่างอื่นที่มีสภาพเท่าเทียมกัน
(๕) ในกรณีที่ยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ตาม (๔) ถูกโจรกรรม สูญหาย หรือถูกทำลาย ต้องแจ้งเป็นหนังสือให้เลขาธิการ อย. ทราบโดยมิชักช้า
(๖) จัดให้มีการทำบัญชีเกี่ยวกับการส่งออกยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ตามที่ได้รับอนุญาต โดยต้องเก็บรักษาบัญชีไว้และพร้อมที่จะแสดงต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้ทุกเวลาในขณะเปิดดำเนินการ ทั้งนี้ อย่างน้อยภายในสามปีนับแต่วันที่ลงรายการครั้งสุดท้ายในบัญชี
(๗) เสนอรายงานเกี่ยวกับการดำเนินการตามที่ได้รับอนุญาตต่อเลขาธิการ อย. เป็นรายเดือน
(๘) จัดให้มีการป้องกันตามสมควรเพื่อมิให้ยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ สูญหายหรือมีการนำไปใช้โดยมิชอบ
(๙) เก็บยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ที่จะส่งออกตามที่ได้รับอนุญาตในสถานที่ที่ระบุไว้ในใบอนุญาตเท่านั้น
(๑๐) ส่งออกยาเสพติดให้โทษในประเภท ๔ ไม่เกินปริมาณที่ได้รับอนุญาต
(๑๑) ปฏิบัติตามมาตรการการควบคุมยาเสพติดตามที่คณะกรรมการกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา