ข้อ 3 กฎกระทรวงกำหนดเจ้าหน้าที่ผู้รักษาความปลอดภัยในอากาศยาน พ.ศ. 2567

การฝึกอบรมตามหลักสูตรเจ้าหน้าที่ผู้รักษาความปลอดภัยในอากาศยานตามข้อ ๒ (๒) ต้องผ่านการฝึกอบรมทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ โดยการฝึกภาคปฏิบัติต้องฝึกในสถานที่และสถานการณ์เสมือนจริง หลักสูตรที่ต้องผ่านการฝึกอบรมตามวรรคหนึ่ง ประกอบด้วย
(๑) ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับ (ก) หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ผู้รักษาความปลอดภัยในอากาศยาน การติดต่อบุคคลและหน่วยงานที่ทำหน้าที่อำนวยความสะดวกและสนับสนุนในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ผู้รักษาความปลอดภัยในอากาศยาน การปฏิบัติการบินของผู้ดำเนินการสนามบินและผู้ดำเนินการเดินอากาศ บทบาทและหน้าที่ของผู้ควบคุมอากาศยานและสมาชิกลูกเรือ รวมทั้งแผนการบินและสนามบินสำรอง (ข) การออกและตรวจสอบบัตรโดยสาร และการแสดงตนเพื่อขึ้นเครื่อง การเคลื่อนไหวของผู้โดยสาร สัมภาระ สินค้า ไปรษณียภัณฑ์ก่อนขึ้นอากาศยาน และกฎระเบียบเกี่ยวกับหนังสือเดินทาง การตรวจลงตรา และศุลกากร (ค) ความรู้เกี่ยวกับความตกลงว่าด้วยการจัดให้มีเจ้าหน้าที่ผู้รักษาความปลอดภัยในอากาศยานรวมถึงการพกพาอาวุธระหว่างบินซึ่งจัดทำเป็นความลับของประเทศไทยกับประเทศที่ผู้ดำเนินการเดินอากาศจะใช้เป็นจุดแวะพักระหว่างทาง และจุดหมายปลายทาง รวมถึงประเทศที่อาจมีการขอใช้สนามบินสำรองในกรณีฉุกเฉิน
(๒) ความรู้ทางเทคนิคเกี่ยวกับ (ก) วิธีการสังเกตการณ์และการตรวจตรา การประเมินสถานการณ์ การจัดการกับบุคคลที่มีพฤติกรรมก่อกวนและมีอาการคุ้มคลั่ง การควบคุมตัวผู้ต้องสงสัยหรือผู้ก่อเหตุ และกฎหมายเกี่ยวกับการควบคุมตัวผู้ต้องสงสัยหรือผู้ก่อเหตุ รวมทั้งการสื่อสารโดยใช้สัญลักษณ์และการสื่อสารในทางลับ (ข) การใช้อาวุธปืนขั้นสูงและการต่อสู้โดยใช้อาวุธ ที่ไม่เป็นอันตรายแก่ชีวิต อากาศยาน หรืออุปกรณ์อื่นใด รวมทั้งสถานที่และขั้นตอนในการจัดเก็บอาวุธที่ใช้ในการปฏิบัติหน้าที่ (ค) การป้องกันตัว การต่อสู้โดยไม่ใช้อาวุธ และการต่อสู้ระยะประชิดตัว (ง) โครงสร้างภายนอกและภายในอากาศยาน แบบ รุ่น และสมรรถนะของอากาศยาน อุปกรณ์และเครื่องมือที่อยู่ภายในห้องโดยสาร รวมทั้งการนำอุปกรณ์และเครื่องมือดังกล่าวมาใช้ประโยชน์ในระหว่างปฏิบัติหน้าที่ ตลอดจนวิธีการตรวจค้นอากาศยาน (จ) การปฏิบัติงานภายในพื้นที่จำกัด และปัจจัยที่มีผลต่อมนุษย์ภายใต้สภาวะความดันอากาศและระดับออกซิเจนในห้องโดยสารที่อยู่ในระดับต่ำ รวมทั้งการปฏิบัติเมื่อเกิดเหตุฉุกเฉินและการอพยพ (ฉ) การจำแนกประเภทระเบิดแสวงเครื่อง สิ่งของต้องห้าม และวัตถุอันตรายที่ห้ามนำขึ้นอากาศยาน และแนวทางปฏิบัติในกรณีที่พบวัตถุระเบิดบนอากาศยาน รวมทั้งการเคลื่อนย้ายวัตถุระเบิดนั้นไปไว้ในตำแหน่งที่เสียหายน้อยที่สุดในอากาศยาน (ช) การบังคับใช้กฎและระเบียบที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติหน้าที่ในช่วงเวลาที่อากาศยานทำการบินอยู่ในอาณาเขตของประเทศไทยและเหนือเขตทะเลหลวง

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา