พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมอำเภอ พ.ศ. 2503
5 มาตรา · ประกาศ 14 ก.ย. 2503
โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงอัตราค่าธรรมเนียมอำเภอ พระมหากษัตริย์โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภา จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้
ในพระปรมาภิไธย พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช สังวาลย์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ให้ไว้ ณ วันที่ ๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๐๓ เป็นปีที่ ๑๕ ในรัชกาลปัจจุบัน
มาตรา 1
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมอำเภอ พ.ศ. ๒๕๐๓”
มาตรา 2
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา 3
ให้ยกเลิกพระราชบัญญัติกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมอำเภอ พุทธศักราช ๒๔๗๙
มาตรา 4
ค่าธรรมเนียมอำเภอ ให้เรียกเก็บได้ตามอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง เว้นแต่ค่าธรรมเนียมที่ได้มีกฎหมายอื่นกำหนดไว้โดยเฉพาะ การคัดสำเนาและการรับรองสำเนาทะเบียนหรือเอกสารใบสำคัญให้แก่บุคคลเพื่อเข้าศึกษาในสถานศึกษาหรือเข้ารับราชการตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหาร ให้ยกเว้นไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม
มาตรา 5
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมไม่เกินอัตราในบัญชีท้ายพระราชบัญญัตินี้ และออกระเบียบข้อบังคับเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ส. ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรี
บัญชีท้ายพระราชบัญญัติกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมอำเภอ พ.ศ. ๒๕๐๓ ลำดับ ประเภท จำนวนเงิน หมายเหตุ บาท สต. ๑ ๒ ๓ ๔ ๕ ๖ ๗ ค่าธรรมเนียมทำสัญญา (๑) สัญญาที่มีทุนทรัพย์ หนึ่งร้อยบาทแรกหรือต่ำกว่า หนึ่งร้อยบาทหลังหรือเศษของหนึ่งร้อย ร้อยละ แต่ฉบับหนึ่งไม่เกิน (๒) สัญญาที่ไม่มีทุนทรัพย์ ฉบับละ (๓)
คู่ฉบับหนังสือสัญญาตาม (๑) หรือ (๒) ให้เรียกกึ่งอัตรา แต่ไม่เกิน หนึ่งร้อยบาท ค่าธรรมเนียมจดทะเบียนบุริมสิทธิ ทรัพยสิทธิ นิติกรรม ครั้งละ ค่าธรรมเนียมสลักหลังเปลี่ยนแก้ข้อความใน สัญญา (๑) ไม่เพิ่มทุนทรัพย์ ครั้งละ (๒) เพิ่มทุนทรัพย์ครั้งหนึ่ง ๆ ให้คิดค่าธรรม เนียมตามทุนทรัพย์ที่เพิ่มขึ้นตามลำดับ ๑
(๑) และ (๓) ค่าธรรมเนียมตราสิน (ไม่ใช่คดีอาญา) (๑) ค่าทำตราสิน (๒) ค่าคัดสำเนาตราสิน ค่าธรรมเนียมชันสูตร (ไม่ใช่คดีอาญา) (๑) ค่าทำชันสูตร (๒) ค่าคัดสำเนาชันสูตร ค่าธรรมเนียมอายัดทรัพย์ (ไม่ใช่คดีอาญา) (๑) ค่าอายัดทรัพย์ (๒) ค่าคัดสำเนาอายัดทรัพย์ ค่าธรรมเนียมเบ็ดเตล็ด (๑)
ค่าตรวจค้นดูทะเบียนหรือเอกสารอย่าง ใดซึ่งไม่มีอัตราไว้โดยเฉพาะ ครั้งละ (๒) ค่าคัดสำเนาทะเบียนหรือเอกสารอย่าง ใดโดยเจ้าพนักงานเป็นผู้คัดและรับรอง ซึ่งไม่มีอัตราไว้โดยเฉพาะ หนึ่งร้อยคำแรกหรือต่ำกว่า หนึ่งร้อยคำหลังหรือเศษของหนึ่งร้อย ร้อยละ (๓) ค่ารับรองสำเนาทะเบียนหรือเอกสาร ใด ๆ
ซึ่งไม่มีอัตราไว้โดยเฉพาะ ฉบับละ ๔) บรรดาเอกสารต่าง ๆ ซึ่งต้องมีพยานให้ เรียกค่าพยานรายตัวพยาน จ่ายให้แก่ พยาน คนละ ๑๐ ๒ ๑,๐๐๐ ๑๐ ๑๐ ๕ ๑๐ ๕ ๑๐ ๕ ๕ ๑๐ ๑ ๑๐ ๒ - - - - - - - - - - - - - - ๕๐
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากพระราชบัญญัติกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมอำเภอ พุทธศักราช ๒๔๗๙ ได้กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมอำเภอไว้ตามสภาพที่เป็นอยู่ในสมัยเมื่อประกาศใช้ ต่อมาสถานการณ์ทางการเงินเปลี่ยนแปลงไป
จึงสมควรปรับปรุงอัตราค่าธรรมเนียมอำเภอเสียใหม่ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ในปัจจุบัน
