พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติตั้งจังหวัดอำนาจเจริญ พ.ศ. 2536
12 มาตรา · ประกาศ 2 ก.ย. 2536
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรตั้งจังหวัดอำนาจเจริญ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้
ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๖ เป็นปีที่ ๔๘ ในรัชกาลปัจจุบัน
มาตรา 1
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติตั้งจังหวัดอำนาจเจริญ พ.ศ. ๒๕๓๖”
มาตรา 2
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา 3
ให้แยกอำเภออำนาจเจริญ อำเภอชานุมาน อำเภอปทุมราชวงศา อำเภอพนา อำเภอเสนางคนิคม อำเภอหัวตะพาน และกิ่งอำเภอลืออำนาจ ออกจากการปกครองของจังหวัดอุบลราชธานี รวมตั้งขึ้นเป็นจังหวัดอำนาจเจริญ และมีเขตท้องที่ตามที่อำเภอและกิ่งอำเภอดังกล่าวมีอยู่ในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ
มาตรา 4
ให้เปลี่ยนชื่ออำเภออำนาจเจริญเป็นอำเภอเมืองอำนาจเจริญ ให้กิ่งอำเภอลืออำนาจอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอเมืองอำนาจเจริญ
มาตรา 5
ให้โอนบรรดากิจการ ทรัพย์สิน หนี้ และสิทธิของจังหวัดอุบลราชธานี ในส่วนที่เกี่ยวกับอำเภอและกิ่งอำเภอตามมาตรา ๓ ไปเป็นของจังหวัดอำนาจเจริญ
มาตรา 6
ให้โอนบรรดากิจการ ทรัพย์สิน หนี้ สิทธิ งบประมาณรายจ่ายประจำปี และงบประมาณรายจ่ายเพิ่มเติมขององค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี ในส่วนที่เกี่ยวกับอำเภอและกิ่งอำเภอตามมาตรา ๓ ไปเป็นขององค์การบริหารส่วนจังหวัดอำนาจเจริญ
มาตรา 7
ให้โอนข้าราชการและลูกจ้างของอำเภอและกิ่งอำเภอตามมาตรา ๓ ซึ่งสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี ไปสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดอำนาจเจริญ
มาตรา 8
ให้บรรดาข้อบัญญัติจังหวัด ระเบียบ ข้อบังคับและคำสั่งของจังหวัดอุบลราชธานีซึ่งใช้บังคับอยู่ในอำเภอตามมาตรา ๓ คงมีผลใช้บังคับต่อไป โดยให้ถือเป็นข้อบัญญัติจังหวัด ระเบียบ ข้อบังคับ และคำสั่งของจังหวัดอำนาจเจริญจนกว่าจะมีการแก้ไขเปลี่ยนแปลง
มาตรา 9
การปฏิบัติงานเกี่ยวกับการภาษีอากร การทะเบียน และการอื่น ๆ ซึ่งปฏิบัติอยู่ในอำเภอและกิ่งอำเภอตามมาตรา ๓ ให้ดำเนินไปเช่นเดิมไปพลางก่อนจนกว่าจะมีคำสั่งเปลี่ยนแปลง ส่วนรายได้ที่เก็บได้จากอำเภอและกิ่งอำเภอตามมาตรา ๓ ตั้งแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ให้จัดส่งทางจังหวัดอำนาจเจริญ
มาตรา 10
เพื่อประโยชน์ในการเลือกตั้งตามมาตรา ๑๑๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ให้ถือว่าสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรซึ่งได้รับการเลือกตั้งจากเขตเลือกตั้งที่ ๓ จังหวัดอุบลราชธานีก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ได้รับเลือกตั้งจากจังหวัดอำนาจเจริญ และให้ถือว่าสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรซึ่งได้รับเลือกตั้งจากเขตเลือกตั้งที่ ๑ เขตเลือกตั้งที่ ๒ และเขตเลือกตั้งที่ ๔ จังหวัดอุบลราชธานี ก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ได้รับเลือกตั้งจากจังหวัดอุบลราชธานี
มาตรา 11
ให้สมาชิกสภาจังหวัดอุบลราชธานี ในเขตเลือกตั้งของอำเภอและกิ่งอำเภอตามมาตรา ๓ ซึ่งดำรงตำแหน่งอยู่ในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ เป็นสมาชิกสภาจังหวัดอำนาจเจริญ และให้วาระการดำรงตำแหน่งสิ้นสุดลงตามระยะเวลาของสมาชิกภาพแห่งสภาจังหวัดอุบลราชธานีจะสิ้นสุดลงตามวาระ ให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาจังหวัดอุบลราชธานีและสมาชิกสภาจังหวัดอำนาจเจริญเพิ่มให้ครบตามจำนวนที่พึงมีตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการส่วนจังหวัด ทั้งนี้ ภายในกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ และให้วาระการดำรงตำแหน่งสิ้นสุดลงตามระยะเวลาของสมาชิกภาพแห่งสภาจังหวัดอุบลราชธานีจะสิ้นสุดลงตามวาระ
มาตรา 12
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการชวน หลีกภัยนายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากจังหวัดอุบลราชธานีเป็นจังหวัดที่มีท้องที่ติดชายแดน มีอาณาเขตกว้างขวางและมีพลเมืองมาก ดั้งนั้น เพื่อประโยชน์แก่การปกครอง การรักษาความมั่นคง และการอำนวยความสะดวกให้แก่ประชาชนในท้องที่ สมควรแยกอำเภออำนาจเจริญ อำเภอชานุมาน
อำเภอปทุมราชวงศา อำเภอพนา อำเภอเสนางคนิคม อำเภอหัวตะพาน และกิ่งอำเภอลืออำนาจ ออกจากการปกครองของจังหวัดอุบลราชธานีรวมตั้งขึ้นเป็นจังหวัดอำนาจเจริญ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
