พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลจังหวัดที่อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร พ.ศ. 2537
5 มาตรา · ประกาศ 21 มิ.ย. 2537
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งศาลจังหวัดขึ้นที่อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้
ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๗ เป็นปีที่ ๔๙ ในรัชกาลปัจจุบัน
มาตรา 1
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลจังหวัดที่อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร พ.ศ. ๒๕๓๗”
มาตรา 2
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา 3
ให้จัดตั้งศาลจังหวัดขึ้นที่อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร เรียกว่า “ศาลจังหวัดสว่างแดนดิน” และจะเปิดทำการเมื่อใด ให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกา
มาตรา 4
ให้ศาลจังหวัดสว่างแดนดินมีเขตตลอดท้องที่อำเภอสว่างแดนดิน อำเภอคำตากล้า อำเภอบ้านม่วง อำเภอวานรนิวาส อำเภอวาริชภูมิ อำเภอส่องดาว กิ่งอำเภอเจริญศิลป์ และกิ่งอำเภอนิคมน้ำอูน ในจังหวัดสกลนคร ในระหว่างที่ยังไม่ได้เปิดทำการศาลจังหวัดสว่างแดนดินตามพระราชกฤษฎีกาที่ออกตามมาตรา ๓ ให้ศาลจังหวัดสกลนครมีเขตตลอดถึงเขตศาลจังหวัดสว่างแดนดินด้วย บรรดาคดีของเขตท้องที่อำเภอและกิ่งอำเภอที่ระบุในวรรคหนึ่ง ซึ่งค้างพิจารณาอยู่ในศาลจังหวัดสกลนครในวันเปิดทำการศาลจังหวัดสว่างแดนดินตามมาตรา ๓ ให้คงพิจารณาพิพากษาในศาลจังหวัดสกลนคร
มาตรา 5
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งศาลจังหวัดขึ้นที่อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร ให้มีเขตตลอดท้องที่อำเภอสว่างแดนดิน อำเภอคำตากล้า อำเภอบ้านม่วง อำเภอวานรนิวาส อำเภอวาริชภูมิ อำเภอส่องดาว กิ่งอำเภอเจริญศิลป์ และกิ่งอำเภอนิคมน้ำอูน ในจังหวัดสกลนคร
เพื่อประโยชน์แก่ประชาชนในท้องที่อำเภอดังกล่าว และโดยที่มาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติว่า บรรดาศาลทั้งหลายจะตั้งขึ้นได้ก็แต่โดยพระราชบัญญัติ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
