มาตรา 4 พระราชบัญญัติการเคหะแห่งชาติ พ.ศ. 2537

ในพระราชบัญญัตินี้ “เคหะ” หมายความว่า อาคารหรือสิ่งปลูกสร้างและหรือที่ดิน ที่ใช้เป็นที่อยู่อาศัยหรือที่เกี่ยวเนื่องกับการอยู่อาศัย หรือเพื่อประโยชน์ในการอยู่อาศัย “คณะกรรมการ” หมายความว่า คณะกรรมการการเคหะแห่งชาติ “กรรมการ” หมายความว่า กรรมการการเคหะแห่งชาติ “ผู้ว่าการ” หมายความว่า ผู้ว่าการการเคหะแห่งชาติ “พนักงาน” หมายความว่า พนักงานของการเคหะแห่งชาติ รวมทั้งผู้ว่าการ “ลูกจ้าง” หมายความว่า ลูกจ้างของการเคหะแห่งชาติ “ผู้ปฏิบัติงาน” หมายความว่า ผู้ว่าการ พนักงาน และลูกจ้าง “รัฐมนตรี” หมายความว่า รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา