ข้อ 11 กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการตรวจ การยกเว้นและการเปลี่ยนประเภทการตรวจลงตรา พ.ศ. 2545

ให้สถานทูตหรือสถานกงสุลไทยมีอำนาจตรวจลงตราตามข้อ ๒ (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) และ (๘) ให้สถานทูตหรือสถานกงสุลไทยมีอำนาจตรวจลงตราตามข้อ ๒ (๖) เมื่อผู้ยื่นขอรับการตรวจลงตราได้รับอนุญาตให้เข้ามามีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรจากคณะกรรมการพิจารณาคนเข้าเมืองโดยความเห็นชอบของรัฐมนตรี ให้พนักงานเจ้าหน้าที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองมีอำนาจตรวจลงตราตามข้อ ๒ (๓) สำหรับคนต่างด้าวที่ได้รับการยกเว้นการตรวจลงตราตามข้อ ๑๓ ที่มิใช่ผู้ถือหนังสือเดินทางประเภททูตหรือประเภทราชการ ซึ่งประสงค์จะอยู่ในราชอาณาจักรต่อไปเป็นการชั่วคราวเพื่อปฏิบัติการอย่างใดอย่างหนึ่งตามข้อ ๕ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองมีอำนาจตรวจลงตราตามข้อ ๒ (๔) และ (๗) ให้พนักงานเจ้าหน้าที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองมีอำนาจเปลี่ยนประเภทการตรวจลงตราหนังสือเดินทางหรือเอกสารใช้แทนหนังสือเดินทางจากประเภทนักท่องเที่ยวตามข้อ ๒ (๔) หรือประเภทคนเดินทางผ่านราชอาณาจักรตามข้อ ๒ (๕) ให้เป็นประเภทคนอยู่ชั่วคราวตามข้อ ๒ (๓) ได้ ให้กระทรวงการต่างประเทศมีอำนาจเปลี่ยนประเภทการตรวจลงตราหนังสือเดินทางหรือเอกสารใช้แทนหนังสือเดินทางจากประเภทอื่นใดตามข้อ ๒ ให้เป็นประเภททูตตามข้อ ๒ (๑) ประเภทราชการตามข้อ ๒ (๒) หรือประเภทอัธยาศัยไมตรีตามข้อ ๒ (๘) ได้ หลักเกณฑ์และวิธีการในการตรวจและการเปลี่ยนประเภทการตรวจลงตราให้เป็นไปตามระเบียบที่ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติหรือปลัดกระทรวงการต่างประเทศ แล้วแต่กรณี กำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา ทั้งนี้ โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการพิจารณาคนเข้าเมือง

ตัวบทเพื่อการค้นคว้า ฉบับที่ใช้อ้างอิงทางกฎหมายคือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา