คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยครอบครองเรือนฉลอมทะเลได้บังอาจฝ่าฝืนคำสั่งรัฐมนตรีซึ่งให้มอบเรือ และจำเลยถูกแต่งตั้งเป็นผู้ดำเนินการหรือผู้จัดการเรือใบนั้นโดยมิได้รับความเห็นชอบจากรัฐมนตรี ขอให้ลงโทษตามพระราชทฤษฎีกาควบคุมยานพาหนะสาธารณะทางน้ำในภาวะคับขัน(ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๔๘๕ และ พ.ร.บ.มอบอำนาจให้รัฐบาลในภาวะคับขับ ๒๔๘๕ ม.๓ และริบเรือ
จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นลงโทษตามฟ้องโจทก์ปรับ ๕๐ บาท และริบเรือ
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ขอไม่ให้ริบเรือ
ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้คืนเรือ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามฟ้องโจทก์ว่ารัฐมนตรี ประกาศให้เจ้าของเรือ ผู้ครอบครองเรือกลส่งมอบเรือและว่าจำเลยครอบครองเรือใบฉลอมทะเล ซึ่งเป็นเรืออื่นอันมิใช่เรือกลตามที่รัฐมนตรีประกาศ ฉะนั้นตามข้อเท็จจริงในฟ้องจำเลยจึงไม่มีหน้าที่ปฏิบัติตามประกาศและให้ข้อหาว่าจำเลยเป็นผู้ดำเนินการหรือจัดการเรือโดยไม่ได้รับความเห็นชอบจากรัฐมนตรี ก็ไม่มีกฎหมายบัญญัติว่าเป็นความผิดและกำหนดโทษ จำเลยจึงไม่ได้กระทำผิดให้ยกฟ้อง
