คำฟ้องและคำให้การ
ไดัความตามโจทก์ฟ้องจำเลยรับและคำพะยานฟังได้ว่า จำเลยรับราชการเป็นหัวหน้าคลังออมสินสาขา เมื่อระหว่างวันที่ ๑ มกราคม ถึงวันที่ ๓ พฤษภาคม พ.ศ.๒๔๘๔ จำเลยยักยอกเงินซึ่งอยู่ในความปกครองรักษาของจำเลยตามหน้าที่ไปเป็นประโยชน์ตนหลายครั้งรวมเงิน ๒๒๒๐ บาท ๓๐ สตางค์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๑๓๑ และพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณอาญา พ.ศ.๒๔๘๔ มาตรา ๓ ลดฐานปราณีตามมาตรา ๔๙ กึ่งหนึ่ง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อที่จำเลยฎีกาว่า จำเลยยักยอกมาก่อน หาได้ยักยอกเมื่อใช้พระราชกำหนดแก้ไขกฎหมายลักษณอาญาแล้วไม่ จำเลยให้การรับตามฟ้องโดยไม่เข้าใจนั้น
ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ได้กล่าวฟ้องไว้ชัดเจนแล้ว จำเลยก็รับมิได้ต่อสู้ในเบื้องต้น ศาลล่างฟังว่าจำเลยได้ยักยอกในระหว่างก่อนและภายหลังใช้พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณอาญาฉะบับที่กล่าวชอบแล้วคงพิพากษาแก้ฉะเพาะกำหนดโทษ
