เนื้อความคำพิพากษา
โจทฟ้องว่าจำเลยชิงทรัพย์และทำร้ายเจ้าทรัพย์บาดเจ็บ เหตุเกิดเวลากลางวันวันที่ ๒๕ มิถุนายน ๒๔๘๕ ที่ตำบนเขาดิน อำเพอโพธาราม ขอไห้ลงโทส จำเลยไห้การปติเสธต่อสู้อ้างถานที่หยู่ นัดแรกโจทสืบพยาน ๕ ปากยืนยันว่าเหตุเกิดที่ตำบนเตาปูนแล้วเลื่อนสืบพยานโจทที่ยังไม่มา ต่อมาอีก ๙ วันโจทยื่นคำร้องว่าตามคำฟ้องกล่าวว่า เหตุเกิดตำบนเขาดินนั้นยังคลาดเคลื่อนหยู่ ความจิงคดีนี้เกิดที่ตำบนเตาปูน จึงขอแก้ตำบนที่เกิดเหตุเปนตำบนเตาปูน ฝ่ายจำเลยคัดค้าน สาลชั้นต้นอนุญาตไห้แก้แล้วพิพากสาลงโทสจำเลย จำเลยอุธรน์ สาลอุธรน์เห็นว่า โจทขอแก้ฟ้องไม่ได้อ้างเหตุอะไรตามประมวนวิธีพิจารนาอาญามาตรา ๑๖๓ และตามนัยดีกาที่ ๗๗๔/๘๑ และที่ ๗๗/๒๔๘๕ โจทจะต้องมีเหตุอันควนจึงไม่อนุญาตไห้โจทแก้ฟ้อง
พิพากสากลับไห้ยกฟ้องโจท โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่า การขอแก้ฟ้องตามประมวนวิธีพิจารนาอาญามาตรา ๑๖๓ โจทต้องมีเหตุอันควน แต่ตามคำร้องโจทมิได้อ้างเหตุอะไร สาลอุธรน์สั่งไม่อนุญาตไห้แก้ฟ้องจึงชอบแล้ว เมื่อคำร้องทำไม่ถูกตามมาตรา ๑๖๓ เสียแล้วก็ไม่จำต้องพิจารนาตามมาตรา ๑๖๔ เพราะจะข้ามไปพิจารนาแต่ฉเพาะมาตรา ๑๖๔ โดยไม่พิจารนามาตรา ๑๖๓ เสียก่อนหาชอบไม่ จึงพิพากสายืนตาม
