คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าเมื่อ ๑๐ ปีมานี้นางจิบมารดาโจทก์และนายเต่า ได้ยกที่นาและเรือนให้นายเต่ากับนางเชยจำเลย ซึ่งเป็นภรรยานายเต่าโดยนายเต่านางเชยต้องรับเลี้ยงดู ให้ความอุปการะนางจิบตลอดชีวิต แต่นั้นมานายเต่านางเชยก็ได้รับเอานางจิบมาไว้ที่บ้านของจำเลย และเข้าครองครองทำกินในนานี้ตลอดมา ครั้นเมื่อเดือน ๘ ปีที่แล้วมานี้ นายเต่าวายชนม์เสีย คงเหลือแต่จำเลย ๆ ได้บอกปัดไม่ให้ความอุปการะเลี้ยงดูนางจิบดังเช่นเคย และขับไล่มิให้นางจิบอาศัยอยู่ต่อไป นางจิบต้องไปอาศัยโจทก์อยู่ตลอดมา จนเดี๋ยวนี้นางจิบมอบอำนาจให้โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยคืนที่นาราคา ๓๐๐๐ บาท เรือน ๑ หลัง ราคา ๕๐๐ บาทแก่นางจิบ จำเลยต่อสู้หลายประการ กับตัดฟ้องว่าคดีโจทก์ขาดอายุความถอนคืนการให้ ศาลชั้นต้นงดสืบพยาน วินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ขาดอายุความ พิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า
ที่โจทก์ฎีกาว่าตามฟ้องจะถือว่าจำเลยเนระคุณโจทก์ เมื่อเดือน ๘ พ.ศ. ๒๔๙๑ ไม่ได้ ตามฟ้องโจทก์บรรยายแต่ว่านายเต่าตายเดือน ๘ พ.ศ. ๒๔๙๑ เท่านั้น
ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์กล่าวฟ้องได้ชัดว่าจำเลยปัดไม่รับเลี้ยงดู และให้ที่อยู่อาศํยแก่นางจิบ เมื่อเดือน ๘ ปีที่แล้วซึ่งเป็นเดือนปีที่นายเต่าจำเลยตายลงด้วยพร้อมกัน นับแต่นางจิบรู้และได้รับเหตุเนระคุณของจำเลย มาจนถึงวันโจทก์ฟ้องคดี จึงเกินกว่า ๖ เดือน คดีขายอายุความดังศษลล่างทั้งสองชี้ขาดมาจึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
