คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกอดปล้ำจับนมเจ้าทุกข์ต่อหน้าธาระคำนัล ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๔๖ ก่อนจำเลยให้การเจ้าทุกข์แถลงว่าเหตุเกิดขึ้นในห้องเจ้าทุกข์เอง และขอถอนคำร้องทุกข์ไม่เอาโทษแก่จำเลย โจทก์แถลงรับว่าเหตุเกิดในห้องจริงแต่ตนอยู่ภายนอกมองเห็นและยืนยันว่าเหตุเกิดต่อหน้าธาระคำนัล ขอว่าคดีต่อไปไม่ยอมถอนฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าเหตุไม่ได้เกิดต่อหน้าธาระคำนัล คดีเป็นความผิดส่วนตัว ผู้เสียหายถอนคำร้องทุกข์ แต่โจทก์ไม่ยอมถอนฟ้องจึงสั่งให้ยกฟ้องโจทก์เสียมิได้พิจารณาข้อเท็จจริง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามที่โจทก์ยืนยันถึงแม้จะเป็นในห้อง ถ้าเป็นจริงเช่นนั้นก็เป็นการทำต่อหน้าธาระคำนัล
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาพิพากษาต่อไป ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์โดยเห็นว่าข้อเท็จจริงที่ว่า การกระทำของจำเลยได้เกิดต่อหน้าธาระคำนัลหรือไม่นั้นยังโต้เถียงกันอยู่
