คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า ศาลอาญาพิพากษาลงโทษปรับโจทก์ในความผิดฐานพาอาวุธปืนที่ได้รับอนุญาตให้มีและใช้ไปในทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุอันควรฯลฯ ส่วนอาวุธปืนของกลางศาลสั่งให้คืนโจทก์ แต่จำเลยที่ 1 ซึ่งดำรงตำแหน่งสารวัตรสถานีตำรวจนครบาลตลิ่งชัน ได้ทำบันทึกถึงจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นนายทะเบียนอาวุธปืน ขอให้เพิกถอนใบอนุญาตให้โจทก์มีและใช้อาวุธปืนจำเลยที่ 2 จึงให้เพิกถอนใบอนุญาตให้มีและใช้อาวุธปืนของโจทก์ การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ป้องกันมิให้เป็นไปตามคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาล ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 90, 91, 157, 165, 187ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ที่โจทก์ฎีกาว่าการที่จำเลยทั้งสองใช้อำนาจเพิกถอนใบอนุญาตให้มีหรือใช้อาวุธปืนของโจทก์ตามมาตรา 13(9) และ มาตรา 66 แห่งพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 โดยไม่คืนอาวุธปืนของกลางตามคำพิพากษาศาลอาญา ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 4063/2520 ให้โจทก์เสียก่อนเป็นการป้องกันหรือขัดขวางมิให้โจทก์ได้รับอาวุธปืนของกลางคืนตามคำพิพากษา จึงเป็นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบนั้น ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 13 บัญญัติว่า ห้ามมิให้ออกใบอนุญาตตามความในหมวดนี้แก่ ฯลฯ (9) บุคคลซึ่งมีความประพฤติชั่วอย่างร้ายแรงอันอาจกระทบกระเทือนถึงความสงบเรียบร้อยของประชาชน
ฯลฯ มาตรา 66 บัญญัติว่า ถ้าปรากฏว่าผู้ที่ได้รับใบอนุญาตตามความในพระราชบัญญัตินี้เป็นผู้ซึ่งจะออกใบอนุญาตให้ไม่ได้ ให้นายทะเบียนท้องที่หรือรัฐมนตรีสั่งเพิกถอนใบอนุญาตนั้นเสีย ฯลฯ สำหรับคดีนี้ปรากฏว่าจำเลยที่ 1ในฐานะเป็นสารวัตรสถานีตำรวจนครบาลตลิ่งชัน เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร ได้บันทึกถึงพฤติการณ์ของโจทก์ในขณะจับกุมโจทก์และผลของคำพิพากษาของศาลอาญาตามคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 4063/2520 เสนอไปยังจำเลยที่ 2เพื่อขอให้เพิกถอนใบอนุญาตให้มีหรือใช้อาวุธปืนของโจทก์ ตามมาตรา 13(9)แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวข้างต้น และจำเลยที่ 2 ในฐานะเป็นนายทะเบียนอาวุธปืนท้องที่กรุงเทพมหานครได้พิจารณาบันทึกของจำเลยที่ 1 แล้วสั่งเพิกถอนใบอนุญาตให้มีหรือใช้อาวุธปืนของโจทก์ตามมาตรา 66 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวข้างต้น
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยทั้งสองกระทำการดังกล่าวตามอำนาจหน้าที่ จึงเป็นการปฏิบัติหน้าที่โดยชอบด้วยกฎหมายดังกล่าวแล้ว และคำสั่งดังกล่าวของจำเลยที่ 2 มีผลทำให้โจทก์ไม่อาจจะได้รับใบอนุญาตให้มีหรือใช้อาวุธปืนของกลางนั้นอีกต่อไปได้ ดังนั้นแม้จะปรากฏว่าจำเลยทั้งสองดำเนินการเพิกถอนใบอนุญาตให้มีหรือใช้อาวุธปืนของโจทก์ก่อนคืนอาวุธปืนของกลางตามคำพิพากษาให้โจทก์ก็ตาม ก็หาได้ทำให้การกระทำของจำเลยทั้งสองกลับเป็นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบไม่ จำเลยทั้งสองจึงไม่มีความผิดตามบทกฎหมายที่โจทก์ฟ้องพิพากษายืน
