คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบุกรุกยึดถือเอาที่ดินบางส่วนของโจทก์โดยทำลายหลักเขตแล้วขึงลวดหนามรุกล้ำเข้าไปในบริเวณที่ดินของโจทก์ ตามแผนที่ท้ายฟ้อง โจทก์ได้ร้องทุกข์ให้เจ้าพนักงานดำเนินคดีอาญาต่อจำเลย คดีอาญาถึงที่สุดโดยศาลฎีกาพิพากษาลงโทษจำเลยฐานบุกรุกตามสำนวนคดีอาญาแดงที่ ๑๗๐/๒๔๙๗ ของศาลจังหวัดตรัง แต่จำเลยไม่ยอมรื้อรั้วลวดหนามและสิ่งปลูกสร้างที่จำเลยบุกรุกในที่ของโจทก์ ขอให้ขับไล่จำเลยให้รื้อสิ่งปลูกสร้างทั้งหมดออกไป จำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยโดยทางครอบครองปรปักษ์ คดีโจทก์ขาดอายุความ และว่าแผนที่ท้ายฟ้องโจทก์ไม่ถูกต้อง คู่ความรับกันว่าแผนที่กลางของที่พิพาทในคดีอาญาแดงที่ ๑๗๐/๒๔๙๗ นั้นถูกต้อง จึงไม่ต้องทำแผนที่กลางใหม่อีก
โจทก์จำเลยต่างอ้างพยานเอกสาร และโจทก์อ้างสำนวนคดีอาญาแดงที่ ๑๗๐/๒๔๙๗ ตลอดจนเอกสารของฝ่ายโจทก์ในคดีอาญานั้นทั้งหมดแล้วโจทก์จำเลยแถลงว่าพยานที่อ้างสืบนอกจากปรากฎในบัญชีพยานในคดีอาญานั้นแล้ว โจทก์จำเลยได้อ้างเพิ่มในคดีนี้เพื่อสืบเกี่ยวกับการได้มาและครอบครองที่ดินพิพาทเพิ่มเติมจากที่สืบแล้ว แต่ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้วจึงงดสืบพยาน ๒ ฝ่ายโดยให้นำสำนวนคดีอาญาแดงที่ ๑๗๐/๒๔๙๗ มาประกอบการวินิจฉัย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า การพิพากษาคดีนี้ต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฎในคดีอาญาและฟังตามเอกสารที่คู่ความส่งอ้างและว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้ขับไล่จำเลยให้รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างทั้งหมด ในที่พิพาท ห้ามมิให้จำเลยกับบริวารเข้าเกี่ยวข้องกับที่ดินของโจทก์ ซึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ในคดีอาญาเรื่องนั้น โจทก์ฟ้องเพียงว่าจำเลยบังอาจทำลายหลักเขตเครื่องหมายที่ดินแล้วขึงลวดหนามรุกล้ำเข้ามาในบริเวณที่ดินของโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัยในคดีอาญาเรื่องนั้น แต่เพียงว่า จำเลยได้บุกรุกและขึงลวดหนามรุกล้ำเข้าไปในบริเวณที่ดินอันเป็นของโจทก์ แต่ในคดีแพ่งนี้ที่ดินซึ่งคู่ความพิพาทกันยังมีที่ดินเลยขึ้นไปทางด้านเหนืออีก ซึ่งศาลฎีกายังมิได้ชี้ขาดข้อเท็จจริงในคดีอาญาเรื่องนั้นเกี่ยวกับที่ดินส่วนที่เลยขึ้นไปทางด้านเหนือ ในคดีแพ่งนี้จึงมีประเด็นที่จะต้องพิจารณาถึงที่ดินตอนที่กล่าวนี้ตามประเด็นที่คู่ความโต้เถียงกันนั้นต่อไป จะอาศัยแต่ข้อเท็จจริงในสำนวนคดีอาญาและเอกสารที่คู่ความส่งอ้างมาวินิจฉัยหาเพียงพอไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาต่อไปตามนัยข้างต้นแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี
