คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องว่า ที่ดินหนอง+บูเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินอยู่ในความครอบครองดูแลรักษาของคณะกรมการจังหวัดเชียงรายและคณะกรมการอำเภอพะเยา เมื่อเดือนพฤษภาคม ๒๔๙๔ จำเลยได้บุกรุกเข้าล้อมรั้ว และเดือนสิงหาคม ๒๔๙๕ จำเลยได้ปลูกสร้างห้องแถวขึ้นอีก จึงขอให้จำเลยรื้อถอนอาคารและสิ่งปลูกสร้าง และให้จำเลยพร้อมด้วยบิรวารออกจากที่พิพาท
จำเลยให้การต่อสู้ในข้อเท็จจริงและตัดฟ้องว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อใช้พระราชบัญญัติระเบียบราชการบริหารแผ่นดิน ๒๔๙๕ แล้ว ตามมาตรา ๓๒ บัญญัติว่า จังหวัดมีฐานะเป็นนิติบุคคล โดยผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นผู้แทน ส่วนคณะกรมการจังหวัดเป็นเพียงที่ปรึกษาของผู้ว่าราชการจังหวัดในการบริหารแผ่นดินในจังหวัดเท่ากันถึงแม้ พ.ต.เล็ก ทองสุนทร จะระบุตำแหน่งในฟ้องว่าเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดก็ตาม แต่อ้างว่าฟ้องในนามคณะกรมการจังหวัดเชียงราย ซึ่งไม่มีฐานะเป็นนิติบุคคลจึงไม่มีอำนาจฟ้อง ยิ่งคณะกรมการอำเภอไม่มีบทบัญญัติให้มีฐานะเป็นนิติบุคคลเลย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
