คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยออกเช็คให้แก่นายมีชัย แล้วจำเลยบังอาจห้ามธนาคารมิให้ใช้เงินตามเช็ค โดยจำเลยมีเจตนาทุจริต ขอให้ลงโทษ
จำเลยให้การปฏิเสธและว่าจะแถลงข้อความพิศดารเมื่อสืบพยานจำเลย ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานโจทก์ เพราะเห็นเป็นปัญหาข้อกฎหมาย และนัดฟังคำพิพากษา ก่อนศาลอ่านคำพิพากษาโจทก์ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องว่า "และธนาคาร ได้ปฏิเสธไม่จ่ายเงินตามเช็คดังกล่าว" แต่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาต แล้ว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นสมควรให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้องได้ ให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดำเนินกระบวนพิจารณาพิพากษาใหม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์ไม่ได้กล่าวข้อความว่า "ธนาคารปฏิเสธการใช้เงินตามเช็ค" อันเป็นองค์ประกอบความผิดประการหนึ่งตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ ฟ้องโจทก์จึงยังไม่เป็นฟ้องที่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งศาลไม่ควรรับไว้พิจารณามาตั้งแต่ต้น การที่โจทก์ร้องขอเพิ่มเติมความข้อนี้เข้ามาก่อนศาลพิพากษา โดยอ้างว่าพลั้งเผลอนั้น ก็ไม่เป็นเหตุอันควรที่โจทก์จะอ้างได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๓ ทั้งการที่โจทก์ขอแก้ฟ้องนี้ก็ไม่ใช่เพียงแต่แก้หรือเพิ่มเติมฐานความผิดหรือรายละเอียดที่ต้องแถลงในฟ้อง แต่เป็นการขอแก้ไขเพิ่มเติมที่ไม่ถูกต้องให้เป็นฟ้องขึ้นมา ที่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้อง และยกฟ้องโจทก์เสียนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
