คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๒ มีหน้าที่เลี้ยงรักษาช้างของจำเลยที่ ๑ ประมาทเลินเล่อไม่ระมัดระวัง ปล่อยให้ช้างทำลายสิ่งของ ต่าง ๆ ของโจทก์เสียหาย จึงขอให้จำเลยชดใช้
จำเลยให้การปฏิเสธความรับผิดและว่าช้างเป็นของนางบุญรอดมารดาาา จำเลยที่ ๑ โจทก์จึงขอให้เรียกนางบุญรอดเข้ามาเป็นจำเลยด้วย ศาลอนุญาต
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าช้างพลายต่อมได้ทำลายสิ่งของต่าง ๆ ของโจทก์เสียหายจริง จำลยที่๒ เป็นผู้เลี้ยงดูแลรักษาช้าง จำเลยที่ ๑ เป็นบบุตรจำเลยที่ ๓ และเป็นผู้ดูแลและรักษาช้างแทนจำเลยที่ ๓ จำเลยที่ ๑ เป็นผู้จ้างจำเลยที่ ๒ ให้เป็นควานและเป็น ผู้เลี้ยงรักษาช้าง ฉะนั้น จำเลยที่ ๑ - ๒ ต้องรับผิดร่วมกันใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ สำหรับจำเลยที่ ๓ ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วย จึงไม่ต้องร่วมรับผิด
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๓ นอกนั้นยืน.
