คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์มีที่ดิน ๑ แปลงยังไม่มีโฉนด โจทก์ได้ให้จำเลยทั้ง ๒ อาศัยปลูกเรือนอยู่ในที่ดินแถบหน้าที่ดิน บัดนี้โจทก์ต้องการที่ดินใช้ทำประโยชน์ จึงได้ให้จำเลยรื้อเรือนออกจากที่ดิน จำเลยไม่ยอม จึงขอให้บังคับจำเลยรื้อเรือนและสิ่งปลูกสร้างออกไปจากที่ดินของโจทก์
จำเลยให้การว่า ไม่เคยอาศัยที่ดินของโจทก์ จำเลยทำแพอาศัยอยู่ในคลองบางศาลา ต่อมาที่ดินตอนนี้ตื้นเขิน ทางราชการประกาศให้จำเลยรื้อแพ จำเลยขออนุญาตกำนันผู้ใหญ่บ้านปลูกกระท่อมอาศัยอยู่จนบัดนี้ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลย คู่ความรับกันว่า ที่พิพาทนี้เดิมเป็นคลองบางศาลา ซึ่งติดอยู่กับที่ดินของโจทก์แล้วตื้นเขินขึ้น ถึงฤดูน้ำ ๆ ท่วม ถึงฤดูแล้งน้ำแล้ง ศาลชั้นต้นจึงงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่า ที่พิพาทจะเป็นกรรมสิทธิของโจทก์หรือไม่ ๆ สำคัญ ที่พิพาทอยู่หน้าที่ดินของโจทก์ ๆ มีสิทธิห้ามไม่ให้จำเลยกีดขวางชายตลิ่งได้ พิพากษาให้จำเลยรื้อเรือนและสิ่งปลูกสร้างออกจากที่พิพาท
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าควรฟังข้อเท็จจริงต่อไป พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นสืบพยานคู่ความต่อไป แล้วพิพากษาตามรูปคดี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้พิพากษาตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โดยเห็นว่าเป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลย่อมยกขึ้นวินิจฉัยได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๔๒
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ไม่เกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน และโจทก์มิได้ตั้งรูปคดีมาในทางปลูกสร้างกีดขวางหน้าที่ดินของโจทก์
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
