เนื้อความคำพิพากษา
จำเลยยึดถือมีดไล่ฟันเขาจนเขาต้องวิ่งหนีจำเลย โจทย์ฟ้องหาว่าจำเลยทำให้เขาปราศจากความเป็นอิสสระแก่ตนโดยมิชอบด้วยกฎหมายตาม ก.ม.อาญา ม.๒๗๐ ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่ากิริยาที่จำเลยเอามีดไล่ฟันเขาจนเขาต้องวิ่งหนีนั้นแสดงว่าจำเลยมีเจตนาจะทำร้ายไม่ใช่มีเจตนาจะทำให้เขาต้องปราศจากความเป็นอิสสระแก่ตนไม่มีความผิดตาม ม.๒๗๐ โจทก์ฎีกาว่าข้อบัญญัติตอนท้าย ม.๒๗๐ ที่ว่ากระทำด้วยประการใด ๆ ให้ยุคคลผู้ใดปราศจากความเป็นอิสสระแก่ตนนั้นไม่เป็นทำนองเดียวกับการหน่วงเหนี่ยวหรือกักขัง ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลย ไม่มีเจตนาจะกระทำให้เขาปราศจากความเป็นอิสสระแก่ตนในทำนองหน่วงเหนี่ยวกักขังตาม ม.๒๗๐ แห่ง ก.ม.อาญาที่ศาลอุทธรณ์ไม่ลงโทษจำเลยตามม.๒๗๐ ชอบแล้ว ยืน ตาม
