คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นนายอำเภอปฏิบัติราชการด้วยความประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้สมุหบัญชีอำเภอยักยอกเงินหลวงไปได้ ขอให้จำเลยใช้เงินที่ถูกยักยอกเอาไปนั้น จำเลยต่อสู้หลายประการและตัดฟ้องว่าฟ้องคดีเกิน ๑ ปีแล้ว คดีโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าคดีขาดอายุความแล้ว ไม่จำต้องวินิจฉัยประเด็นอื่น จึงพิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าความรับผิดของจำเลยเข้าลักษณเลมิดต้องใช้กำหนดอายุความ ๑ ปีตามมาตรา ๔๔๘ วรรค ๑ คดีไม่เข้าวรรค ๒ เพราะจำเลยไม่ได้เป็นผู้ทำผิดในทางอาญา และจำเลยมีฐานะเป็นลูกจ้างของรัฐบาล หาใช่ตัวแทนไม่ คดีไม่เข้ามาตรา ๘๑๒ จึงพิพากษายืน ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ว่าในกรณีนี้จำเลยไม่ใช่เป็นตัวแทนของรัฐบาล และกรณีไม่เข้าประมวลแพ่งฯมาตรา ๔๔๘ วรรค ๒
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
