คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันออกเช็คสั่งจ่ายให้นายอ้วงคุมผู้เสียหาย ครั้นถึงกำหนด ผู้เสียหายไปขึ้นเงิน แต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ทั้งนี้โดยจำเลยร่วมกันออกเช็คด้วยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83
จำเลยให้การปฏิเสธฟ้องว่า บริษัทจำเลยได้ทำสัญญารับเหมาก่อสร้างตึกแถวให้เจ้าของที่ดินโดยเมื่อสร้างเสร็จและเซ้งเรียกค่าก่อสร้างแล้วยกให้เป็นของเจ้าของและได้ทำความตกลงกับผู้เสียหายซึ่งเป็นผู้ขายเครื่องวัสดุก่อสร้างว่าผู้เสียหายจะเป็นผู้จัดซื้อวัสดุ แต่ให้บริษัทจำเลยออกเช็คเป็นประกันราคาไว้ เมื่อเซ้งได้เงินค่าก่อสร้างแล้วให้ผู้เสียหายนำเช็คมาแลกเอาเงินไปครั้นเมื่อก่อสร้างเสร็จผู้เสียหายเอาตึกเซ้งให้ผู้มีชื่อได้เงินรวม129,000 บาท แล้วไม่ส่งมอบเงิน ทั้งไม่ยอมคืนเช็คให้บริษัทจำเลยจำเลยได้ร้องทุกข์ต่อเจ้าพนักงานไว้แล้วด้วย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497มาตรา 3 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 ให้ปรับจำเลยคนละหนึ่งหมื่นบาทไม่ชำระจัดการตามมาตรา 29, 30
จำเลยทั้งสองอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับโดยให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยกับคำวินิจฉัยศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยออกเช็คสั่งจ่ายให้ผู้เสียหายยึดถือไว้เป็นประกันค่าวัสดุก่อสร้างที่ผู้เสียหายขายให้จำเลยที่ 1 และมีข้อตกลงว่าผู้เสียหายจะต้องนำมาแลกเงินสดจากจำเลยก่อน การที่ผู้เสียหายนำเช็คไปขึ้นเงินธนาคารโดยไม่ปรากฏว่าได้นำไปแลกเงินจากจำเลยก่อนและจำเลยไม่ปฏิบัติตามข้อตกลงอย่างไร จึงเป็นการว่ากล่าวเอากับเช็คของจำเลยโดยที่ตนยังไม่มีอำนาจที่จะทำได้ การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
