เนื้อความคำพิพากษา
ปรากฏว่าที่ดินเปนที่ลุ่ม ถ้าปีใดฝนตกมากน้ำท่วมก็ทำนาไม่ได้ โจทก์จึงไม่เข้าทำนา ถ้าปีใดน้ำพอทำนาได้โจทก์ก็เข้าทำ ฝ่ายจำเลยไปขอใบเหยียบย่ำสำหรับที่รายพิพาทนี้ โจทก์จึงฟ้องขอให้สั่งอำเภองดการออกใบเหยียบย่ำ และให้ที่เปนสิทธิแก่โจทก์ ศาลเดิมตัดสินยกฟ้อง ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า ที่รายนี้เปนของโจทก์ ๆ หาได้ละทิ้งไม่(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - หลวงวุฒิธรศาลอุทธรณ์ - พระยามนูสาร
