คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยต้องหาว่าฆ่าคนตายโดยเจตนาและทำร้ายร่างกายบาดเจ็บไม่สาหัศ ศาลล่างพิพากษาลงโทษจำเลยตาม ม.๒๔๙-๖๓ ในกะทงโทษที่หนักจำคุกคนละ ๒๐ ปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา และขออ้างคำพะยานในสำนวนหมายเลขดำที่ ๕๐๕/๒๔๗๒ ประกอบการวินิจฉัยด้วย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำพะยานในสำนวนนั้นเปนคำพะยานของฝ่ายจำเลยและศาลเดิมก็ได้ลงโทษจำเลยในคดีนั้นไปแล้ว ย่อมไม่เปนปะโยชน์แก่คดี จึงตัดสินยืนตามศาลล่าง