คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่ดิน มี ส.ค.๑ จำเลยได้ทำการรังวัดออก น.ส.๓ เอาที่ดินของโจทก์ไปบางส่วน ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์
จำเลยให้การว่า จำเลยได้ครอบครองที่พิพาทมาโดยสงบเปิดเผย และได้รังวัดออก น.ส.๓ แล้ว ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์ไม่มีพยานมานำสืบให้ได้ความตามฟ้อง จำเลยนำสืบได้ว่าจำเลยได้ น.ส.๓ ที่พิพาทโดยสุจริต พิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับเป็นว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์เป็นผู้ครอบครองที่พิพาท จำเลยเพียงแต่มีชื่อใน น.ส. ๓ โดยมิได้ครอบครองไม่ทำให้จำเลยได้สิทธิครอบครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๓๖๗
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
