คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยได้ไปวิดน้ำจับปลาในหนองตาตรมซึ่งกว้างประมาณ 5 เส้น ยาว 6 เส้น เป็นหนองที่ประชาชนใช้ตักน้ำเอาไปรดผักและเอาไปให้โคกระบืออาบ ไม่ได้บริโภคและการใช้สอยในครัวเรือนปกติก็ไม่ใช้น้ำในหนองนี้ คดีมีปัญหาสู่ศาลฎีกาว่า การที่จำเลยวิดน้ำในหนองตาตรม เป็นเหตุให้น้ำขุ่น เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 380 หรือไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ความผิดตามมาตรานี้จะต้องเป็นการกระทำให้เกิดปฏิกูลซึ่งหมายถึงทำให้น่าเกลียดหรือพึงเกลียดหรือเกิดโสโครกแก่น้ำในหนอง การที่จำเลยลงไปวิดน้ำทำให้น้ำขุ่น ยังไม่พอฟังว่าทำให้เกิดปฏิกูลแก่น้ำในหนอง เพราะน้ำขุ่นเป็นสภาพที่เกิดขึ้นจากโคลนในหนองนั้นเองชั่วคราว หาใช่ทำให้เกิดปฏิกูลไม่ ฉะนั้นจำเลยจึงยังไม่มีความผิด
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ข้อหานี้ชอบแล้ว"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
