คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม 2517 เวลากลางวัน จำเลยได้กระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกระทง ต่างกรรมต่างวาระกัน กล่าวคือ จำเลยได้พานางสาวกาญจน ศิริ อายุ 17 ปีไปเพื่อการอนาจาร โดยใช้กำลังประทุษร้ายฉุดกระชากลากพาไปและได้ข่มขืนกระทำชำเรานางสาวกาญจนา ศิริ ซึ่งมิใช่ภรรยาตนจนสำเร็จความใคร่ 1 ครั้ง โดยจำเลยใช้มีดเป็นอาวุธ ขู่เข็ญจนอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถจะขัดขืนได้ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 276, 284 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน2514 ข้อ 7, 10จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 276, 284 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน2514 ข้อ 7, 10 ลงโทษฐานข่มขืนกระทำชำเรา ตามมาตรา 276 วรรคแรกจำคุก 6 ปี
ฐานพาหญิงไปเพื่อการอนาจาร ตามมาตรา 284 จำคุก 4 ปีรวมโทษจำคุก 10 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว เชื่อว่าจำเลยข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายจริงแต่การกระทำของจำเลยไม่เข้าลักษณะความผิดฐานพาหญิงไปเพื่อการอนาจารคงมีความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเรากระทงเดียว พิพากษาแก้ เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาฐานพาหญิงไปเพื่อการอนาจาร นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานพาหญิงไปเพื่อการอนาจารด้วย จำเลยฎีกาว่า ไม่ได้กระทำผิดตามฟ้องศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ใช้กำลังฉุดลากพาผู้เสียหายเข้าไปในป่าห่างทางประมาณ 10 วาเศษ แล้วข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหาย เห็นว่าการกระทำของจำเลยดังกล่าวเป็นความผิดฐานพาหญิงไปเพื่อการอนาจารกระทงหนึ่งแล้ว และเป็นความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราอีกกระทงหนึ่งที่ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยยังไม่เข้าลักษณะเป็นความผิดฐานพาหญิงไปเพื่อการอนาจารนั้น
ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย แต่ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยในความผิดฐานพาหญิงไปเพื่อการอนาจารโดยจำคุก 4 ปีนั้น เห็นว่าเมื่อพิจารณาถึงพฤติการณ์ของจำเลยแล้วควรวางโทษจำเลยให้เบากว่าโทษที่ศาลชั้นต้นกำหนดพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานพาหญิงไปเพื่อการอนาจารตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 284 อีกกระทงหนึ่ง จำคุก 2 ปี นอกจากที่แก้ให้คงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
