คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าได้ซื้อที่นาจากจำเลยโดยโจทก์ออกเงินชำระหนี้ของจำเลยไปเป็นการชำระราคาค่านา แต่ยังไม่ได้แบ่งที่นากันจำเลยได้มอบที่นารายพิพาทให้โจทก์ครอบครองแล้ว ต่อมาจำเลยเข้าทำนาที่โจทก์ครอบครองนั้น โจทก์จึงฟ้องจำเลยฐานผิดสัญญาซื้อขายศาลฎีกาพิพากษาให้จำเลยโอนขายที่พิพาทให้แก่โจทก์ ในระหว่างเป็นความกันนั้น จำเลยทำนาที่พิพาทเอาเป็นผลประโยชน์ของจำเลยเสีย 3 ปี ทำให้โจทก์ขาดประโยชน์ไปเป็นเงิน 30,000 บาท ขอให้บังคับให้จำเลยใช้จำเลยต่อสู้ตัดฟ้องว่าเป็นฟ้องซ้ำ และต่อสู้ประการอื่น ๆ ด้วยศาลชั้นต้นพิจารณาข้อตัดฟ้องแล้วเห็นว่าไม่เป็นฟ้องซ้ำพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 30,000 บาท แก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นฟ้องซ้ำ
พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีก่อนโจทก์ฟ้องเพื่อตั้งสิทธิตามข้อตกลงในสัญญา แต่ขณะเดียวกันการละเมิดได้เกิดขึ้นพร้อมกับค่าเสียหายอันเกิดจากที่จำเลยผิดสัญญา โจทก์ควรเรียกค่าเสียหายอันผิดสัญญาซึ่งเป็นการละเมิดเสียในคราวเดียวกัน เพราะประเด็นที่จะต้องพิจารณาก็เนื่องมาจากมูลอันเดียวกัน กรณีต้องห้ามมิให้รื้อร้องฟ้องกันอีกตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
