คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน 150,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงินดังกล่าวนับถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์
จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชำระเงินจำนวน 22,600 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงินดังกล่าว นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลให้เป็นพับ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงที่คู่ความไม่ได้โต้เถียงกันรับฟังเป็นยุติว่า จำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รถกระบะ ยี่ห้อมาสด้า หมายเลขทะเบียน ป - 4324 แพร่ จำเลยให้นางวนิดาเช่าซื้อรถยนต์คันดังกล่าวไปเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2537 นางวนิดานำรถยนต์คันที่เช่าซื้อมาให้โจทก์ซ่อมแล้วไม่ชำระหนี้ค่าซ่อมรถยนต์และผิดสัญญาเช่าซื้อ จำเลยจึงบอกเลิกสัญญา ศาลจังหวัดลำปางพิพากษาให้นางวนิดาส่งมอบรถยนต์คันที่เช่าซื้อคืนแก่จำเลย โจทก์มีหนังสือทวงถามให้จำเลยชำระค่าบำรุงรักษารถยนต์
มีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่า การที่ศาลอุทธรณ์ไม่กำหนดค่าบำรุงรักษารถยนต์ในส่วนค่าจอดรถชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ โดยโจทก์เห็นพ้องด้วยกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ซึ่งวินิจฉัยว่า การบำรุงรักษารถยนต์ตามฟ้องเป็นเรื่องของการจัดการงานนอกสั่ง และจำเลยไม่แก้ฎีกา เห็นว่า การที่นางวนิดาไม่ชำระค่าซ่อมรถยนต์ให้แก่โจทก์ โจทก์จึงต้องเก็บรักษารถยนต์ที่โจทก์ซ่อมซึ่งเป็นของจำเลยไว้ในอู่อีก ย่อมเป็นการที่โจทก์จัดการไปสมประโยชน์ของจำเลยและต้องด้วยความประสงค์ของจำเลยที่พึงสันนิษฐานได้ โจทก์จึงมีสิทธิเรียกให้จำเลยชดใช้ค่าบำรุงรักษารถยนต์ในส่วนค่าจอดรถจากจำเลยได้ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังขึ้น...
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยชดใช้ค่าบำรุงรักษารถยนต์ในส่วนค่าจอดรถแก่โจทก์อีกจำนวน 80,000 บาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ
