เนื้อความคำพิพากษา
โจทย์เปนมารดาเลี้ยงจำเลย โจทย์ได้ทำสัญญาต่ออำเภอยกที่สวนให้แก่จำเลย ใจความในหนังสือมีว่า "ข้าพเจ้าโจทย์มีความเสน่หารักใคร่จำเลยจึงได้ยกสวนให้จำเลยเปนกรรมสิทธิตั้งแต่วันทำสัญญาแต่ให้จำเลยเลี้ยงดูโจทย์ไปโดยเรียบร้อยจนตลอดชีวิต ถ้าไม่เลี้ยงดูโจทย์จะขอเรียกที่สวนนี้กลับคืน ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยผิดสัญญาไม่เลี้ยงดูโจทย์ ๆ ไม่พอใจให้จำเลยอยู่ในที่รายนี้ โจทย์ได้ไปขอประกาศเอาสวนรายนี้จำนำ จำเลยคัดค้านไม่ยอมให้จำนำ โจทย์จึงฟ้องขอให้ห้ามจำเลยอย่าให้มาเกี่ยวข้อง ฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า สัญญายกที่สวนรายนี้ เปนสัญญามีเงื่อนไขเมื่อโจทย์ไม่ได้ฟ้องขอให้ทำลายสัญญายกให้เรียกกรรมสิทธิที่ดินคืนเสียก่อนจะตรงมาฟ้องขอห้ามจำเลยทีเดียวนั้นไม่ได้ เพราะกรรมสิทธิในที่สวนรายนี้ตกมายังจำเลยแล้ว โจทย์จะจำนำฤาขายสวนรายนี้ให้กับใครไม่ได้ จำเลยมีอำนาจขัดขวาง
