คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าโจทก์เป็นผู้เยาว์อายุ ๑๕ ปีฟ้องหาว่าจำเลยทั้ง ๒ คนสมคบกันทำอนาจารและทำร้ายร่างกายโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าคดีไม่มีมูล จึงยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าการฟ้องความเป็นกิจการอันหนึ่ง ผู้เยาว์จะทำเองไม่ได้ ต้องทำโดยผู้แทนโดยชอบธรรม ถ้ายังไม่มีต้องปฏิบัติตาม ม.๖ แห่งประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ส่วนทนายความนั้นหาใช่ผู้แทนฉะเพาะคดีตามความหมายใน ม.๖ นั้นไม่ เพราะการมีทนายว่าความนั้นเป็นการที่ตัวความแต่งตั้งขึ้นให้ทำการฟ้องคดี เมื่อตัวผู้เยาว์ฟ้องไม่ได้การแต่งตั้งก็ไม่มีผลทั้งการตั้งก็เป็นนิติกรรมอันหนึ่งซึ่งตัวความไม่มีความสามารถทำได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้ย้อนสำนวนให้ศาลชั้นต้นปฏิบัติให้ถูกต้องตามกระบวนพิจารณา
