คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้อาวุธปืนยิงนายทีโดยเจตนา หากมีเหตุพ้นวิสัยมาขัดขวางเสีย กระสุนจึงเป็นแต่เฉียดร่างนายที นายทีจึงไม่ถึงแก่ความตาย ก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องโทษฐานลักเล่นการพนันมาแล้วขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษตามมาตรา 249, 60, 72จำเลยปฏิเสธ ส่วนข้อหาเคยต้องโทษรับศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 1 เดือนเพิ่มโทษฐานไม่เข็ดหลาบตามมาตรา 72 อีก 1 ใน 3 แต่ให้ลดโทษเพราะคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาเสีย 1 ใน 3 เหมือนกัน เป็นอันไม่ต้องเพิ่มต้องลดตามมาตรา 39 คงจำคุกจำเลย 1 เดือนนับต่อจากคดีอาญาแดงที่ 434/2498โจทก์อุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าให้วางโทษจำคุกจำเลยฐานพยายามฆ่าคนตายมีกำหนด 10 ปี เพิ่มตามมาตรา 72 อีก 1 ใน 3 เป็น 13 ปี 4 เดือน คำรับของจำเลยชั้นสอบสวนมีประโยชน์แก่การพิจารณา และประกอบกับเหตุผลทั่ว ๆ ไป ในคดีนี้ควรลดโทษให้จำเลยกึ่งหนึ่งจึงคงเหลือโทษ 6 ปี 8 เดือน นับโทษต่อจากคดีอาญาแดงที่ 434/2498 ของศาลจังหวัดกาฬสินธุ์จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ไม่มีพยานเห็นในขณะจำเลยยิง จึงไม่รู้ว่าจำเลยประทับปืนยิงเล็งตรงไปที่ผู้เสียหายหรือไม่ แต่ถ้าจำเลยยิงเล็งผู้เสียหายแล้วในระยะห่างกันเท่านั้น นายเยื้อน (ปลัดอำเภอ)ว่าต้องถูกเป้าหมาย ฉะนั้นเมื่อผู้เสียหายมิได้ถูกกระสุนปืนที่จำเลยยิง และกระสุนไปถูกชายคาเรือนห่างจากผู้เสียหาย 3 ศอกจึงอาจเป็นเพราะจำเลยไม่ได้ยิงเล็งผู้เสียหาย แต่ยิงเล็งไปยังที่หมายที่ถูกกระสุนนั้นก็ได้ ที่จำเลยทะเลาะกับผู้เสียหายก็เป็นเรื่องเล็กน้อยไม่ถึงคุ้มแค้นจะฆ่าผู้เสียหาย ศาลฎีกาไม่เชื่อว่าจำเลยเจตนายิง
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์
