คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีมีดไล่ทำร้ายร่างกาย ส. ทำให้ ส.มีความกลัวต้องวิ่งหนีจำเลยไปขอให้ลงโทษตามกฏหมายอาญามาตรา ๒๗๐ ศาลฎีกาตัดสินว่าตามข้อเท็จจริงไม่แสดงว่าจำเลยมีเจตนาจะทำให้ ส. ปราศจากความเป็นอิศรภาพแก่ตนในทำนองหน่วงเหนี่ยวหรือกักกันตาม ม.๒๗๐ แห่งกฏหมายอาญา และฎีกาที่ ๑๐๗๔/๒๔๘๑ ได้ตัดสินเป็นบันทัดฐานแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามศาลล่างให้ยกฟ้องโจทก์